I SA/Wa 2089/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i E. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. M. W. i E. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu pisma. Postanowieniem z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1922/13, zawieszono postępowanie sądowe z uwagi na śmierć skarżącej E. W. w dniu [...] marca 2014 r. W piśmie z dnia 29 czerwca 2017 r. (data prezentaty Sądu) M. W. zażądał umorzenia postępowania sądowego w związku z wycofaniem skargi. Wobec ustalenia następców prawnych zmarłej skarżącej postanowieniem z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1922/13, podjęto zawieszone postępowanie sądowe, a sprawie nadano nową sygn. akt I SA/Wa 2089/18. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2018 r. oddalono wniosek M. W. z dnia 17 marca 2016 r. o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Elżbiety Lenart od udziału w sprawie. Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2019 r. wezwano następców prawnych zmarłej skarżącej - E. W. (działającą w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy J. W.) oraz M. W. do wskazania, czy popierają skargę wniesioną przez E. W., w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skargi tej nie popierają. Powyższe wezwania zostały uznane za doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2018, poz. 1302 ze zm.), dalej jako p.p.s.a, w dniu 1 lutego 2019 r. (k.657 i k. 659 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego zarządzenia nie udzielono odpowiedzi na ww. wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie skarżący M. W. w piśmie z dnia 29 czerwca 2017 r. cofnął przedmiotową skargę. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Z kolei wezwania następców prawnych zmarłej skarżącej - E. W. (działającej w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy J. W.) oraz M. W. do wskazania w terminie 7 dni, czy popierają skargę wniesioną przez E. W., pod rygorem uznania, że skargi tej nie popierają, zostały uznane za doręczone tym osobom w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 1 lutego 2019 r. Termin na wykonanie wezwań upłynął bezskutecznie w dniu 8 lutego 2019 r. W tych okolicznościach należało uznać, że E. W. (działająca w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy J. W.) oraz M. W. nie popierają przedmiotowej skargi. Wobec czego należało stwierdzić, że zachodzą określone w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przesłanki uzasadniające umorzenie toczącego się postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. ----------------------- 1