I SA/Wa 2094/11

Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. S. i G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. S. i G. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2094/11 oddalił skargę H. S. i G. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W tej sytuacji skarżący wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2012 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Poza domem o powierzchni [...] m² (wymagającym kapitalnego remontu) oraz domem o powierzchni [...] m² (w stanie surowym) nie posiadają oni żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Jedynym źródłem utrzymania rodziny są zaś świadczenia emerytalne wnioskodawców w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślili, że są osobami w podeszłym wieku, bardzo schorowanymi i niepełnosprawnymi. Uzyskiwany dochód nie wystarcza zaś na pokrycie wydatków związanych z utrzymaniem i leczeniem. W tej sytuacji nie są oni w stanie ponieść kosztów postępowania. Wnioskodawcy oświadczyli ponadto, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawcy wykazali, iż znajdują się w sytuacji materialnej kwalifikującej ich do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Sytuacja majątkowa skarżących jest trudna i nie są oni w stanie - bez uszczerbku utrzymania koniecznego - ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem poprzedni wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowym zakresie został uwzględniony – prawomocnym postanowieniem z dnia 9 grudnia 2011 r. przyznano wnioskodawcom prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zwolnienie to rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne. Tym samym brak było podstaw do ponownego orzekania w przedmiotowym zakresie. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.