I SA/Wa 2094/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją nr [...] z [...] lipca 2020r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 roku, poz. 256, dalej jako kpa), art. 7b pkt 2, art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 276, dalej jako ustawa), oraz § 44 i 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 393) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGIK/organ) utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 roku znak: [...] orzekającą o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta [...], obręb [...] dotyczącej ujawnienia budynku o numerze ewidencyjnym [...] na działce nr [...]. Zmiana ta wynikała z opracowania geodezyjnego przyjętego do zasobu pod nr [...]. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu [...] grudnia 2019 roku Starosta [...] przyjął do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] operat techniczny (mapa do celów projektowych). Wynikało z niego, że podczas wywiadu terenowego wykonawca pracy geodezyjnej stwierdził niezgodność treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie w zakresie budynków usytuowanych na działce nr [...]. W wyniku pomiaru sytuacyjnego i wywiadu wykonawca pozyskał dane niezbędne do ujawnienia konturu budynku niemieszkalnego dotychczas nieujawnionego w ewidencji gruntów i budynków oraz sporządził arkusz danych ewidencyjnych dotyczących ww. budynku. W związku z brakiem wniosku podmiotów wymienionych w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w dniu [...] grudnia 2019 roku Starosta [...] zawiadomił współwłaścicieli działki nr [...] o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ujawnienia zmian wynikających z powyższego opracowania, po czym [...] stycznia 2020 roku decyzją nr [...] orzekł o ujawnieniu budynku o numerze ewidencyjnym nr [...] na działce nr [...], obręb [...] miasta [...] na podstawie ww opracowania geodezyjnego stanowiącego integralną część decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji złożył S. A. zarzucając organowi poświadczenie nieprawdy i naruszenie prawa materialnego, w zakresie poświadczenia o istnieniu 2 budynków na ww działce w sytuacji kiedy na gruncie zlokalizowany jest jeden budynek z trzema lokalami mieszkalnymi. Zarzucił też dokonanie aktualizacji na podstawie dokumentacji bez podania daty opracowania oraz jego autora. Szereg zarzutów dotyczyło osobnej sprawy administracyjnej związanej z ujawnieniem kilka lat temu danych dotyczących budynku mieszkalnego. W trakcie postępowania odwoławczego, organ pozyskał od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. oraz Starosty [...] informację, iż w zasobach obu tych organów nie odnaleziono jakiejkolwiek dokumentacji architektoniczno-budowlanej dotyczącej spornego budynku, zaś K. A. oświadczyła, iż nie jest on wykorzystywany na cele mieszkalne. Odnośnie do stanu prawnego organ podał, że ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne określa ewidencję gruntów i budynków, jako systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Podał, że w myśl art. 7d pkt 1 ustawy oraz § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków zadaniem starostów jest utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami źródłowymi. Organ podał dalej, że stosownie do art. 24 ust. 2a ustawy podstawa aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków są: przepisy prawa, dokumenty, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 ustawy, materiały zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W razie wykrycia błędnych informacji ich aktualizacja następuje z urzędu, przy czym w przypadkach określonych w art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy jest ona dokonywana w drodze decyzji administracyjnej. Wg organu w sytuacji przyjęcia do zasobu materiałów zawierających informacje wymagające aktualizacji ewidencji gruntów i budynków (art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c ustawy), przepisy wymagają dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy), co umożliwia stronom czynny udział w prowadzonym postępowaniu (art. 10 ust. 1 kpa). Gdy chodzi o przedmiot zmiany organ wskazał, że wykonawca w wyniku prac terenowych określił funkcję spornego budynku w myśl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 roku w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych jako 109 - pozostałe budynki niemieszkalne, ponadto główna funkcja budynku została oznaczona w myśl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 roku w sprawie Klasyfikacji Obiektów Budowlanych kodem 1274.In - pozostałe budynki niemieszkalne, gdzie indziej nie wymienione (budynek nie określony innym atrybutem). Wyjaśnił, że jest to uzasadnione nieodnalezieniem przez Starostę oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. jakiejkolwiek dokumentacji związanej z przedmiotowym budynkiem stanowiącej m. in. o jego funkcji czy roku budowy. Odnośnie do podnoszonych w pismach zarzutów co do bezprawnego podzielenia budynku mieszkalnego organ wyjaśnił, że nie dotyczące przedmiotowego budynku lecz zlokalizowanego na tej działce budynku mieszkalnego. Natomiast wprowadzona zmiana dotyczyła wyłącznie wolnostojącego budynku niemieszkalnego zlokalizowanego w północnej części działki tj. przy granicy z działką nr [...]. Według WINGiKa brak dokumentacji architektoniczno-budowlanej stanowiącej o przeznaczeniu spornego budynku należy uznać za słuszne oświadczenie geodety uprawnionego zawarte w arkuszu danych ewidencyjnych dotyczących budynku co do tego, że jest to inny budynek niemieszkalny. Ponadto przekazany drogą mailową w dniu [...] lipca 2020 roku przez firmę [...] wycinek mapy przedmiotowego terenu także potwierdza oznaczenie funkcji przedmiotowego budynku jako gospodarczego. Właściwe także jest wskazanie, iż data zakończenia budowy jest szacowana. W skardze na decyzję WINGiKa skarżący zarzucił, że w sprawie nie został właściwie uwzględniony przez geodetów stan rzeczywisty. Podał, że wskazany budynek gospodarczy, będący własnością K. A., w czasie lustracji jest opróżniany i pozorowana jest w nim funkcja gospodarcza a w rzeczywistości spełnia on rolę budynku mieszkalnego. Skarżący ponownie podał, że istotą sporu jest budynek mieszkalny, który składa się z trzech samodzielnych lokali, a który nie został prawidłowo podzielony. Według skarżącego budynek gospodarczy jest potwierdzeniem samowoli K. A. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz przywołane przez organ przepisy prawa uprawniały Starostę [...] do dokonania z urzędu o aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...]. Zmiana ta wynikała z danych zawartych w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i polegała na ujawnieniu budynku o identyfikatorze [...] na podstawie opracowania nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 roku. Mając na względzie, iż strona skarżąca nie przedstawia żadnych rzeczowych dowodów wskazujących na nieprawidłowość ustaleń organów ewidencyjnych Sąd przyjął, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Jej uzasadnienie przywołuje i przytacza wiążące przepisy prawa (opisane wyżej w stanie faktycznym) oraz odpowiadający im stan wykazany w operacie geodezyjnym. W tej sytuacji Sąd przyjął, że nie doszło do naruszenia: ani prawa procesowego ani prawa materialnego. Zaskarżona decyzja spełnia wymogi z art. 107 § 3 kpa. Skutkowało to oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Argumenty dotyczące budynku mieszkalnego zawierającego trzy lokale mieszkalne nie mogły być uwzględnione, ani w ogóle analizowane w tej sprawie, ponieważ dotyczyła ona innego przedmiotu, a więc całkowicie odrębnego budynku, przy czym sprawa w tym zakresie, jak wynika z dokumentacji zawartej w aktach sprawy, została zakończona w 2018r. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1842).