I SA/Wa 2096/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2004 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] o odmowie przyznania A. S. dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w P. odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego po ustaleniu, że zajmowany przez A. S. lokal przekracza określoną w art. 5 ust. 1 pkt 1 i ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) powierzchnię normatywną. Zarzuty odwołania A. S. są nietrafne. Artykuł 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi, iż normatywna powierzchnia użytkowa lokalu w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 35 m² dla jednej osoby. Przepis art. 5 ust. 5 pkt 1 stanowi, że jeżeli powierzchnia użytkowa zajmowanego lokalu przekracza powierzchnię normatywną o więcej niż 30 procent dodatek mieszkaniowy nie przysługuje. W tej sytuacji decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Dopuszczalne przekroczenie powierzchni normatywnej, które nie powoduje utraty uprawnienia do dodatku mieszkaniowego wynosi 30 procent. Powierzchnia użytkowa budynku przy ul. [...] w P. wynosi [...] m² i przekracza wielkość określoną w art. 5 ust. 1 pkt 1 i ust. 5 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, co oznacza brak podstaw do przyznania dodatku mieszkaniowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. S. podniosła, że jej dochody w stosunku do wydatków ponoszonych na energię, wodę i inne opłaty są tak wysokie, że nie pozwalają na egzystencję. Ustawa w zakresie powierzchni normatywnej jest tak skonstruowana, że w przypadku budynków jednorodzinnych niemożliwe jest otrzymanie dodatku mieszkaniowego przez osobę samotną. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie granice danej sprawy wyznaczają decyzje Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] lipca 2004 r. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2004 r. o odmowie przyznania A. S. dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30 procent albo 50 % pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %. Z przepisu tego wynika, że ustalone zostały dwie przesłanki ustalenia dodatku mieszkaniowego w przypadku lokalu, który przekracza normatywną powierzchnię użytkową lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny) określoną w art. 5 ust. 1 ustawy. Wobec tego każda z tych przesłanek powinna być ustalona oddzielnie i oceniona w postępowaniu o ustalenie prawa do dodatku. W tej sprawie z decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] lipca 2004 r. wynika, że organ ten nie badał, czy wobec przekroczenia przez zajmowany przez skarżącą budynek mieszkalny (dom jednorodzinny) warunków określonych w art. 5 ust. 5 pkt 1 ustawy nie zachodzą okoliczności przewidziane w pkt 2 tego przepisu, tzn. czy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza o więcej niż 50% powierzchni normatywnej pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %. Wystąpienie jednej z przesłanek przewidzianych w art. 5 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych powoduje, lokal mieszkalny spełnia warunki do przyznania jego najemcy lub właścicielowi dodatku mieszkaniowego, jeżeli spełnione są pozostałe warunki ustawowe. W ponownym postępowaniu konieczne będzie ustalenie także okoliczności przewidzianych w art. 5 ust. 5 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i dopiero na tej podstawie podjęcie stosownego rozstrzygnięcia. Wobec nieustalenia wszystkich istotnych w sprawie okoliczności zaskarżone decyzje wydane zostały w warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wobec tego podlegały uchyleniu. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie powołanego wyżej przepisu i art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.