I SA/Wa 2101/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P., L. S., E. S, E. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: odrzucić skargę E. Z. Pismem z dnia 12 listopada 2009 r. J. P., L. S., E. S i E. Z., reprezentowane przez adwokata W. T., złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., nr [...]. Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2010 r. pełnomocnik skarżących został wezwany w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do udzielenia informacji, czy P. F. spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd poinformował również, że jeżeli osoba ta nie spełnia przesłanek z art. 35 § 1 p.p.s.a., to profesjonalny pełnomocnik nie może reprezentować E. Z. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd wskazał także na konieczność nadesłania pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą upoważniającego do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie adwokat W. T. poinformował, że P. F. jest bratankiem E. Z. i w czasie udzielenia mu pełnomocnictwa, tj. w 1998 r., nie obowiązywał przepis ograniczający zakres spraw i krąg podmiotów uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dodał, że pełnomocnictwo zostało udzielone podmiotowi wymienionemu w art. 35 p.p.s.a., bowiem E. Z. reprezentowana jest przed sądem administracyjnym przez profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarżącemu doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w dniu 9 lutego 2010 r. wraz z pouczeniem, iż ich nieusunięcie w terminie - 7 dni - spowoduje odrzucenie skargi. Z uwagi na fakt, że aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez E. Z. P. F. oraz pełnomocnictwo udzielone przez tę ostatnią osobę adwokatowi W. T. Sąd wystąpił z zapytaniem, czy P. F. spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 p.p.s.a oraz pouczył, że w przypadku negatywnej odpowiedzi fachowy pełnomocnik nie może reprezentować skarżącej, chyba że zostanie nadesłane stosowne pełnomocnictwo udzielone mu przez E. Z. Termin do wykonania wezwania Sądu upłynął zatem w dniu 16 lutego 2010 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej poinformował, że P. F. nie spełnia przesłanek wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Nie nadesłał jednakże pełnomocnictwa upoważniającego profesjonalnego pełnomocnika do reprezentowania E. Z. przed sądami administracyjnymi. Sąd uznał zatem, że przedłożone pełnomocnictwa nie upoważniają profesjonalnego pełnomocnika do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi. P. F. nie spełnia przesłanek wynikających z powołanego wyżej przepisu art. 35 § 1 p.p.s.a., a udzielone mu przez E. Z. pełnomocnictwo nie upoważnia do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi. Ta ostatnia osoba nie mogła więc udzielić dalszego pełnomocnictwa w imieniu E. Z. w tym zakresie. Skoro w wyznaczonym przez Sąd terminie, tj. do dnia 16 lutego 2010 r., pełnomocnik E. Z. nie uzupełnił barków formalnych skargi i nie nadesłał pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, to skarga E. Z. podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.