I SA/Wa 2103/14

Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku adwokata M. M. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. N. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2103/14 oddalił skargę A. N. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W dniu 10 kwietnia 2015 r. na rozprawie działający z upoważnienia pełnomocnika z urzędu - adwokata M. M. – aplikant adwokacki Z. B. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 2103/14 odmówiono pełnomocnikowi substytucyjnemu Z. B. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Adwokat M. M. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia wskazując, że wniosek złożony na rozprawie przez aplikanta adwokackiego Z. B. był złożony w imieniu adwokata M. M. i na rzecz adwokata. Ponadto pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części. Wskazał również, iż w sytuacji złożenia na rozprawie wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez aplikanta adwokackiego działającego na podstawie upoważnienia udzielonego zgodnie z art. 77 ustawy prawo o adwokaturze, przez adwokata – powyższy wniosek należy traktować nie jako złożony we własnym imieniu i swoją rzecz przez pełnomocnika substytucyjnego (którym aplikant nie jest), lecz w imieniu adwokata, którego upoważniony aplikant zastępuje na rozprawie. Mając na uwadze, że zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wobec wniesienia sprzeciwu od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego, postanowienie to traci moc, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Mając zatem na uwadze to, że adwokat M. M. ustanowiony został w postępowaniu w pierwszej instancji przed podjęciem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nieprawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi A. N., złożył ponadto oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części - zasadne jest przyznanie mu wynagrodzenia za udział pełnomocnika w pierwszej instancji w wysokości 240 zł, powiększonego o 23% podatek VAT. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.