I SA/Wa 2107/13

WyrokWSA w Warszawie2014-04-01

Skład orzekający: Mirosław Gdesz, Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, wniesionego przed doręczeniem stronie postanowienia, jest zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zażalenie wniesione przed doręczeniem stronie postanowienia organu pierwszej instancji jest przedwczesne i tym samym niedopuszczalne. Skoro termin do wniesienia zażalenia rozpoczyna bieg od dnia doręczenia postanowienia, a skarżący wniósł środek zaskarżenia przed tą datą, organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność zażalenia na podstawie art. 134 k.p.a.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które stwierdziło niedopuszczalność ich zażalenia na postanowienie Wojewody. Wojewoda uznał za bezprzedmiotowy wniosek o zmianę wcześniejszego postanowienia. Zażalenie zostało wniesione przez skarżącego przed doręczeniem mu postanowienia Wojewody, co organ odwoławczy uznał za podstawę do stwierdzenia jego niedopuszczalności. Skarżący zarzucali rażące naruszenie prawa przy parcelacji majątku.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi T.G., J.N. i S.G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa stwierdził niedopuszczalność zażalenia T. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny oraz prawny sprawy . Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Wojewoda [...] uznał za bezprzedmiotowy wniosek o zmianę postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] stycznia2012 r. Ww. postanowienie z dnia [...]marca 2013 r. zostało doręczone T. G. w trybie doręczenia zastępczego w dniu 25 marca 2013 r. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że w myśl art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia. Skoro dopiero po dniu doręczenie postanowienia z dnia [...] marca 2013 r. (t.j. po dniu 25 marca 2013 r.) rozpoczął bieg termin do wniesienia zażalenia dla T. G., to zażalenie wniesione przez niego w dniu 15 marca 2013 r. należało uznać za przedwczesne. To zaś – zdaniem organu- powodu jego bezskuteczność. Na powyższe postanowienie skargę złożyli : T. G., S. .G. i J. G. Zarzuty skargi, sformułowane jako "skarga na brak decyzji organów o tym, że majątek [...] (...) został rozparcelowany z rażącym naruszeniem obowiązującego wówczas prawa", koncentrują się natomiast na przedstawieniu postępowania związanego z parcelacją majątku [...] oraz omówieniu dokumentów zebranych przez skarżących w tej sprawie. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi T. G. oraz o odrzucenie skargi S. G. i J. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie jest zasadna. Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie o charakterze procesowym, wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. 144 k.p.a. Z akt administracyjnych wynika, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] o uznaniu za bezprzedmiotowy wniosek o zmianę postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., zostało doręczone T. G. w dniu [...] marca 2013 r., bowiem ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia z dnia [...] marca 2013 r. wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach [...] marca 2013 r. oraz 18 marca 2013 r. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. Warunkiem możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie jest spełnienie przesłanek z art. 109 i z art. 110 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. – uzewnętrznienie woli organu przez dręczenie (ogłoszenie) postanowienia stronie/stronom, gdyż z tą chwilą organ jest postanowieniem związany. Skoro postanowienie z dnia [...] marca 2013 r. zostało doręczone T. G. w dniu [...] marca 2013 r., zatem zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. skarżący nabył dopiero uprawnienie do wniesienia zażalenia i przysługiwało ono zainteresowanemu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W postępowaniu wstępnym organ odwoławczy/zażaleniowy podejmuje czynności mające na celu ustalenie czy odwołanie/postanowienie, na które służy zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Odwołanie/zażalenie nie jest zatem dopuszczalne, jeżeli decyzja/postanowienie nie weszły do obrotu prawnego, a więc pomimo że zostały wydane, nie zostały stronie doręczone lub ogłoszone. W takiej sytuacji, gdy środek zaskarżenia zostaje złożony przed wejściem do obrotu prawnego decyzji/postanowienia, to organ odwoławczy/zażaleniowy winien w oparciu o art. 134 k.p.a. stwierdzić niedopuszczalność odwołania/zażalenia, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Na koniec należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2013 r. nie rozstrzyga o interesie prawnym S. G. i J. G., nie kreuje też żadnego prawa, obowiązku czy uprawnienia po ich stronie. Nie mają oni zatem legitymacji do wniesienia na nie skargi. Zważyć jednak należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż co do zasady brak legitymacji do wniesienia skargi stanowi przesłankę materialnoprawną, powodującą oddalenie skargi. Z powyższych względów skargę jako niezasadną na mocy art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło