I SA/Wa 2108/13

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania wniosku za bezprzedmiotowy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 26 maja 2014 r. skarżąca J. G. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie uznania wniosku za bezprzedmiotowy. Wobec wątpliwości odnoszących się do sytuacji materialnej skarżącej, zarządzeniem z 6 czerwca 2014 r. została ona wezwana do uzupełnienia złożonego wniosku, stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem niewykazania przesłanek przyznania prawa pomocy, poprzez przedstawienie szczegółowych informacji źródłowych dotyczących stanu majątkowego i dochodów. W piśmie z dnia 14 lipca 2014 r. skarżąca oświadczyła, że rezygnuje ze sformułowanego wcześniej żądania przyznania prawa pomocy. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Cofnięcie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy jest czynnością w pełni rozporządzalną, której skuteczność nie jest uzależniona od uznania jej w toku postępowania sądowego za dopuszczalną. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają normy rozstrzygającej o skutkach odwołania oświadczenia procesowego w sprawie przyznania prawa pomocy, przyjąć jednakże należy, że warunkiem przyznania tego prawa jest istnienie wniosku uprawnionego podmiotu o zwolnienie od kosztów sądowych. Odnosząc się do formy zakończenia postępowania wskazać należy, że wniosek o prawo pomocy, złożony po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego nie jest wnioskiem o którym mowa w art. 63 p.p.s.a., co skutkuje tym, że brak wniosku, będący następstwem oświadczenia o jego niepopieraniu, nie może prowadzić do umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 64 § 3 p.p.s.a.). Za procesową formę rozstrzygnięcia sprawy w sytuacji cofnięcia wniosku należy w konsekwencji uznać postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7, orzeczono jak w sentencji postanowienia.