I SA/Wa 212/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Monika Nowicka (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi E. K. i A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] lutego 2007 r. za pośrednictwem organu, wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga A. K. i E. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...] w prawo własności. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż skarga została wniesiona od decyzji wydanej przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie zaś środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl natomiast przepisu art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Zatem przed wniesieniem skargi do sądu na rozstrzygnięcie wydane przez organ administracji publicznej, strony w niniejszej sprawie winny zaskarżyć decyzję Wojewody odwołaniem i dopiero, w przypadku wydania przez organ II instancji decyzji niesatysfakcjonującej, tę ostatnią decyzję zaskarżyć ewentualnie do Sądu. Ponieważ przedmiotowa skarga nie została poprzedzona przez skarżących odwołaniem do Ministra Budownictwa, wniesienie skargi było niedopuszczalne. Z uwagi na fakt, iż błędne pouczenie organu w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 k.p.a.) należy wskazać, iż w niniejszej sprawie stronom służy prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji powyższego organu, który zgodnie z treścią art. 87 p.p.s.a wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – z mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.