I SA/Wa 2120/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-06-06
Skład orzekający: Justyna Wtulich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jakie przepisy dotyczące kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu należy zastosować w sprawie, gdy postępowanie zostało wszczęte przed wejściem w życie nowego rozporządzenia, a zakończyło się po jego wejściu w życie?Ratio decidendi
W przypadku spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu ustala się na podstawie stawki minimalnej określonej w przepisach dotychczasowych, powiększonej o podatek VAT obowiązujący w dniu orzekania.Stan faktyczny
Sąd administracyjny rozpoznał wniosek radcy prawnego P.Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2016 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik skarżącej poparł skargę i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie zostały one opłacone. Sąd ustalił wynagrodzenie pełnomocnika na podstawie przepisów dotychczasowych, uwzględniając stawkę minimalną i podatek VAT.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu P.Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 240,00 zł opłaty i 55,20 zł podatku VAT.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P.Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracowników socjalnych postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P.Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym : tytułem opłaty kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – L.S. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, natomiast w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych postępowanie umorzono.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny P.Z.
Podczas rozprawy w dniu 2 czerwca 2016 r. skarżący reprezentowany był przez aplikanta radcowskiego M.T. ustanowioną w sprawie z upoważnienia radcy prawnego P.Z. Pełnomocnik skarżącej poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego oświadczając, że nie zostały one opłacone ani w całości, ani w części. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje :
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U.
z 2013 r. poz. 490, tekst jednolity) przestało obowiązywać. Na mocy jednak § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Niniejsza sprawa została wszczęta w dniu 23 listopada 2015 r. (data stempla wpływu skargi do organu), a zatem przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Zatem, do ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika za pomoc prawną udzieloną z urzędu w zakresie reprezentowania strony przed sądem w pierwszej instancji w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy dotychczasowe,
tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit c ww. Rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji
w innej sprawie wynosi 240,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach,
w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji,
tj. stawił się na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 240,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych – łącznie kwotę 295,20 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c wyżej powołanego Rozporządzenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło