I SA/Wa 2122/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na działanie Burmistrza Grodziska Mazowieckiego w przedmiocie skierowania na przymusowe leczenie postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 8 czerwca 2024 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Burmistrza Grodziska Mazowieckiego w przedmiocie skierowania na przymusowe leczenie. Zdaniem skarżącego, jego wiadomości mailowe nie mogą być wnioskami o wszczęcie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skierowanie wniosku o przymusowe leczenie miało miejsce w ramach interpretacji szeregu pism przekazywanych przez skarżącego do organu, które dotyczyły złego komfortu psychicznego i zdrowotnego. Skarżący był też jak wynika z treści odpowiedzi na skargę poinformowany przez organ, że jego sprawa jest prowadzona w postępowaniu cywilnym, a nie administracyjnym. Ponadto organ wskazał, że skarżący kieruje szereg pism do organu, które jego zdaniem świadczą o niepokojącej kondycji psychicznej skarżącego oraz z ich treści trudno odnaleźć logikę i meritum sprawy. Dla przykładu organ powołuje sytuację, gdzie skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci pełnomocnika z urzędu, a skarżący z niego zrezygnował i oczekiwał wyznaczenia na to miejsce innego pełnomocnika. Organ wskazuje, że nie pozostaje w zwłoce, gdyż na każde pismo skarżący otrzymywał od organu odpowiedź. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, kiedy skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, powoływanej dalej jako p.p.s.a). sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z treści skargi wynika, że A. S. nie tyle kwestionuje jakiś konkretny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., ale stawia zarzuty odnoszące się do czynności organu podejmowanych przed sądem opiekuńczym w sprawie skierowania skarżącego na przymusowe leczenie. Tego rodzaju skargę kwalifikować zatem należy, jako tzw. skargę obywatelską, o której mowa w art. 227 i n. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżącego, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wnosi się ją zaś do właściwych organów wymienionych w art. 229 powołanej ustawy, a nie sądów administracyjnych, których kognicja nie obejmuje orzekania zarówno w sprawach tych skarg jak i sposobu ich rozpoznania. To zaś oznacza, że skarga A. S. wniesiona do tut. sądu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.