I SA/Wa 2138/12

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W.G. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w W.; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od zgłoszonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. I SA/Wa 2138/12 oddalającego skargę W.G. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca wyjaśnił we wniosku, że jest osobą w bardzo podeszłym wieku ([...] lat) ze złym stanem zdrowia, słabo radzącym sobie w życiu codziennym. Składający wniosek nie posiada oszczędności, utrzymuje się z otrzymywanego świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Stosowanie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest natomiast możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W niniejszym postępowaniu skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, niemniej jego żądanie zostało uznane za uzasadnione jedynie w części, w której skarżący zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jest to spowodowane uznaniem, że skarżący nie wykazał w swoim wniosku, by nie był w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów toczącego się postępowania sądowego z jego skargi na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2012 r. Na przeszkodzie przyjęciu oceny, iż wnioskodawca nie jest w stanie partycypować w kosztach postępowania bez względu na wysokość tychże kosztów stoi ustalenie, że na etapie postępowania poprzedzającego wydanie wyroku przez Sąd I instancji skarżący uiścił samodzielnie wpis od skargi bez konieczności ubiegania się o zwolnienie od tego obowiązku. Koszty postępowania wynikające z podjęcia czynności procesowych dotyczących sporządzenia uzasadnienia wyroku Sądu I instancji i jego zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zakresie swojej wysokości, nie przekraczają kwoty dotychczas uiszczonej, wobec czego niewskazanie przez skarżącego we wniosku, że jego sytuacja majątkowa w ostatnim czasie (wpis od skargi został uiszczony w listopadzie 2012 r., k. 12 akt) uległa istotnej zmianie skutkuje uznaniem, iż skarżący w deklarowanych przez siebie dochodach, pomimo że są one niewielkie, jest w stanie znaleźć źródło poniesienia wymienionych wyżej wydatków. Powyższa ocena sytuacji materialnej skarżącego wskazuje na możliwość poniesienia przez niego wydatku w kwocie jednorazowo nieprzekraczającej wysokości 100 zł. Mając na uwadze, że koszty ustanowienia we własnym zakresie pełnomocnika celem sporządzenia przez niego skargi kasacyjnej od orzeczenia Sądu I instancji znacząco przekraczają ww. kwotę, wniosek skarżącego w części, w której zawierał żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, musi być traktowany jako uzasadniony. Brak oszczędności oraz innych składników majątkowych, jak też niskie dochody z otrzymywanego przez skarżącego świadczenia emerytalnego wskazują bowiem na możliwość powstania zagrożenia, do którego nawiązuje art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (uszczerbek w koniecznym utrzymaniu) w sytuacji, gdyby skarżący został zobowiązany do opłacenia równolegle w niniejszym postępowaniu zarówno opłat sądowych, jak i kosztów zastępstwa procesowego. W tych warunkach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.