I SA/Wa 2139/10

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. K. i M. K. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2139/10 odrzucił skargę M. K. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...]. W następstwie powyższego M. K. wniosła do Sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwiema córkami. Strona ujawniła, że posiada majątek w postaci budynku warsztatowo – mieszkalnego o powierzchni [...] m2, oraz mieszkania o powierzchni [...] m2. Jako uzyskiwany dochód strona wykazała kwotę [...] zł uzyskiwana tytułem najmu powierzchni reklamowej. Uzasadniając wniosek strona zaznaczyła, że w związku z przeprowadzoną egzekucją na której prowadziła ona działalność usługową, której jest współwłaścicielką została pozbawiona obsługi komunikacyjnej co doprowadziło do całkowitej utraty dochodów i zawieszenia prowadzonej działalności, która stanowiła jedyne i podstawowe źródło dochodu rodziny. W wyniku działań inwestora zostali pozbawieni źródła dochodu co czyni wniosek zasadnym. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zaznaczyć, że przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Biorąc pod uwagę przedstawioną przez skarżącą sytuację materialną stwierdzić należało, że wykazała ona, że spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Nie ulega wątpliwości, że przy wykazanych dochodach nie jest ona w stanie samodzielnie uiścić kosztów związanych ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Wobec zatem spełnienia przesłanek ustawowych warunkujących przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.