I SA/Wa 214/08

Referendarz Sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać A. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą A. S. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy A. S. wskazała, że jest matką samotnie wychowującą syna, zamieszkującą w 56 m2 mieszkaniu lokatorskim. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest wypłacane jej świadczenie zusowskie w wysokości [...] zł, zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł, zaliczka alimentacyjna w wysokości [...] zł, łącznie stanowi to kwotę [...] zł. Dodać należy, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. z dnia [...] czerwca 2005 r. z którego wynika, że A. S. został zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Na wstępie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc A. S. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, dlatego też nie rozpoznawano w tej części wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Mając na uwadze fakt, iż jedynym dochodem A. S., który musi wystarczyć na utrzymanie jej i syna jest kwota około [...] zł miesięcznie uznać należało, że spełnia ona przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie – to jest zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Nie ulega wątpliwości, że przy dochodach w wykazanej wysokości nie byłaby w stanie opłacić kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.