I SA/Wa 2141/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Wójta Gminy [...] od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia odrzucić sprzeciw. Wójt Gminy [...] pismem z dnia [...] listopada 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...], mocą której organ odwoławczy uchylił, na podstawie art. 138 § 2 kpa, w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jego oddalenie, ewentualnie o odrzucenie sprzeciwu podnosząc, że Wójt Gminy [...] nie był stroną postępowania i jako organ pierwszej instancji nie ma legitymacji do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi (w tym także sprzeciwu) jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W rozpoznawanej sprawie sprzeciw wniesiony został przez Wójta Gminy [...], który orzekał w sprawie administracyjnej w pierwszej instancji. Wydając decyzję w pierwszej instancji Wójt Gminy [...] nie działał zatem jako podmiot, którego interesu prawnego dotyczy sprawa, lecz występował jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, że organ pierwszej instancji, nawet jeżeli nie zgadza się z decyzją organu wyższego stopnia rozpoznającego odwołanie, nie uzyskuje przymiotu strony tego postępowania. Postępowanie odwoławcze jest dalszą częścią postępowania pierwszoinstancyjnego, wszczętego na żądanie strony lub z urzędu, w którym status strony posiadają podmioty wskazane w art. 28 i 29 kpa. Organ pierwszej instancji nie jest zatem stroną postępowania zakończonego wydaniem decyzji w trybie art. 138 kpa. Tym samym stwierdzić trzeba, że Wójt Gminy [...] nie jest stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją SKO w [...] z dnia [...] października 2017 r. i nie jest uprawniony do zaskarżenia tej decyzji (wniesienia sprzeciwu) do sądu administracyjnego. Wniesiony sprzeciw jest więc niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64a oraz art. 64b § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.