I SA/Wa 2145/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędzia WSA Iwona Kosińska Protokolant Ewa Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego S. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. I. Stan faktyczny. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r. sygn. [...] stwierdzające uchybienie do wniesienia przez W. K. (dalej powoływany jako skarżący) zażalenia na postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] o zwrocie podania skarżącego z dnia [...] lipca 2009 r. 1. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Burmistrz Gminy B. na podstawie art. 66 § 3 kpa zwrócił skarżącemu jego podanie z dnia [...] lipca 2009 r. w części dotyczącej matactw, kradzieży dokumentów, mosiężnego posążka sowy, pudełka z kości słoniowej, butów ciężarowca, kilku dresów oraz czterokrotnym inwigilowaniu mieszkania. 2. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2009 r. 3. W dniu 13 października 2009 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. 4. Samorządowe Kolegium Odwoławczego postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ stwierdził, że 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia wynikający z art. 141 § 1 i 2 kpa upłynął skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2009 r. W związku z tym zażalenie wniesione w dniu 13 października 2009 r. oznacza przekroczenie ustawowego terminu do jego wniesienia, co obliguje organ do wydania postanowienia na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa. 5. Skarżący nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i wniósł na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze stwierdził, że nie uchybił terminowi do wniesienia zażalenia. 6. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. 7. Pismem z dnia 8 marca 2010 r. pełnomocnik z urzędu skarżącego radca prawny S. S. uzupełnił skargę wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Pełnomocnik skarżącego stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze niezgodnie z prawem automatycznie odrzuciło zażalenie, nie rozpoznawszy uprzednio kwestii przywrócenia terminu. 8. W trakcie rozprawy pełnomocnik cofnął wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. II. Uzasadnienie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonym postanowieniu dokonał kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. 2. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 w zw. z art. 144 kpa. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy zażalenie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 29 stycznia 1997 r. sygn. akt: I SA/Gd 1482/96, Nr LEX 29004). 3. Zgodnie zaś z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Obowiązkiem organu administracji publicznej właściwego do rozpatrzenia zażalenia jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy zażalenie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności organ może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Stosownie natomiast do art. 134 w zw. z art. 144 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. 4. Z akt postępowania administracyjnego, zwłaszcza ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika bezspornie, iż postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lipca 2009 r. zostało doręczone w dniu 6 sierpnia 2009 r. W związku z tym termin do złożenia zażalenia od tego postanowienia upłynął w dniu 13 sierpnia 2009 r. Tym samym złożenie zażalenia w dniu 13 października 2009 r. – a więc dwa miesiące później – oznacza wniesienie zażalenia z uchybieniem terminu. 5. Pełnomocnik skarżącego wskazuje na konieczność uprzedniego rozpatrzenia przez Kolegium prośby o przywrócenie terminu. Jednak aby takie podanie rozpatrzyć musi być one przez skarżącego złożone. W przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że zamiarem skarżącego było złożenie podania o przywrócenie terminu, skoro nawet w skardze stwierdza, że terminowi do wniesieniu zażalenia nie uchybił. Organ nie może przypisywać pismom stron intencji, które z nich absolutnie nie wynikają. W zaistniałej sytuacji więc obowiązkiem organu było wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Orzeczenie o kosztach zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy znajduje uzasadnienie w art. 250 wymienionej ustawy oraz §14 ust. 2 pkt 1 lit.c i §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).