I SA/Wa 2145/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lipca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę Decyzją z [...] października 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzje Prezydenta [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] i orzekło o umorzeniu postępowania przed organem I instancji. Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy: Prezydent [...] decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...], rozpatrując wnioski P. S. (dalej: skarżący) z [...] czerwca 2015 r., odmówił wygaszenia postanowień wydanych przez Dyrektora i Zastępcę Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej, działających z upoważnienia Prezydenta [...] o numerach: [...] z dnia [...] maja 2015 r., [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. wskazując, że art. 162 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej zwanej "k.p.a.") nie obejmuje swoją dyspozycją możliwości stwierdzenia wygaśnięcia postanowienia. W dniu [...] października 2015 r. skarżący złożył odwołanie od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2015 r. o numerze [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jednocześnie składając wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie wskazanych we wniosku członków Kolegium. Decyzją z [...] października 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] i orzekło o umorzeniu postępowania przed organem I instancji, wskazując w uzasadnieniu, że art. 162 k.p.a., mówiący o możliwości stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, nie ma zastosowania do postanowień, lecz wyłącznie do decyzji. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2015 r. P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja sprzeczna jest z obowiązującymi przepisami procedury administracyjnej. P. S. zarzucił Kolegium naruszenie art. 24 k.p.a. w zw. z art. 27 k.p.a., poprzez brak wydania przed rozpoznaniem odwołania rozstrzygnięcia w kwestii wyłączenia od rozpoznawania sprawy członków Kolegium, obejmującego min. członków składu orzekającego w zaskarżonej decyzji. W związku z czym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, jak też o wymierzenie grzywny organowi za niezałatwienie sprawy w ustawowym trzydziestodniowym terminie. Ponadto skarżący zaznaczył w skardze, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został prawidłowo podpisany, a orzeczenie zostało skierowane do Prezydenta [...], który zdaniem skarżącego nie jest stroną postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zaznaczył, że skarżący nie wskazał na żadne nowe okoliczności sprawy, które miałyby wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Organ wskazał również, że wniosek skarżącego o wyłączenie członków Kolegium od udziału w sprawie został negatywnie rozpatrzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Kolegium, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy organ nie naruszył prawa i prawidłowo zastosował art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Przywołany przepis stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Sąd, podzielił stanowisko organu, mówiące, że żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wygaszenia postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 162 k.p.a., organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja: 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony; 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Natomiast art. 126 k.p.a. stwierdza, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie. Z powyższego jasno wynika, że we wskazanej grupie przepisów, które stosuje się odpowiednio do postanowień brak jest art. 162 k.p.a., dlatego też organ I instancji powinien był, zgodnie z art. 61a k.p.a., odmówić wszczęcia postępowania w sprawie wygaszenia postanowienia z wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2015 r., jako postępowania, które nie może być wszczęte z "innych uzasadnionych przyczyn". Za taką przyczynę należy uznać brak materialnoprawnej podstawy do rozpatrzenia żądania. W takiej sytuacji, skoro Prezydent [...] wszczął postępowanie i wydał decyzję o odmowie wygaszenia postanowień o numerach [...], [...] i [...], to organ II instancji prawidłowo je uchylił i umorzył postępowania jako nieprawidłowo wszczęte. W odniesieniu do zarzutu skarżącego, wskazującego na okoliczność wydania orzeczenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pomimo nierozpoznania jego wniosku o wyłączenie członków Kolegium od orzekania w sprawie, Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie organ II instancji odniósł się do powyższego wniosku poprzez jego negatywne rozpatrzenie. Odnosząc się z kolei do zasadności wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny ze względu na zwłokę w załatwieniu sprawy (abstrahując od braku jego uzasadnienia), wskazać należy, że wniosek ten mógłby być przedmiotem rozważań sądu w sprawie wywołanej skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nie zaś w niniejszej sprawie. Co do pozostałych zarzutów skarżącego należy wskazać, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący nie wykazał zaś, aby podnoszone przez niego pozostałe zarzuty stanowiły naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym.