I SA/Wa 2148/10

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. i T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Wytwórni [...] w S. M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Wnoszący skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2011 r. sygn. I SA/Wa 2148/10 uchylającego decyzję Ministra Infrastruktury z [...] sierpnia 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu z [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, M. G. i T. G., złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wnioskodawcy podali, że są małżonkami i pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Dochody gospodarstwa domowego pochodzą z otrzymywanych przez obojga świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości [...] zł. Skarżący wskazali, że konieczne opłaty (czynsz, media, żywność, lekarstwa) pochłaniają całość otrzymywanych świadczeń. Ze złożonego oświadczenia wynika, że skarżący posiadają mieszkanie o powierzchni 50 m². Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Okoliczności powołane przez wnioskodawców we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeżeli odnieść je do przywołanego wyżej, ustawowego kryterium oceny zasadności przyznania tego prawa w zakresie częściowym, uzasadniają odmowne rozpatrzenie zgłoszonego żądania. Spowodowane jest to uznaniem, że wysokość uzyskiwanych przez wnoszących skargę kasacyjną dochodów umożliwia im wygospodarowanie środków finansowych pozwalających uiścić wymagane w niniejszej sprawie koszty sądowe. Zwrócić uwagę trzeba na to, że w rozpoznawanej sprawie, na obecnym jej etapie (odwoławczym), zobowiązanie finansowe, jakie ciąży aktualnie na skarżących, ograniczone jest jedynie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Ciężar finansowy tego zobowiązania, znajdującego swoją podstawę prawną w § 3 w związku z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi 100 zł (połowa wpisu od skargi kasacyjnej). Jeżeli uwzględnić tę okoliczność, niezależnie od przedstawionych we wniosku okoliczności, wskazujących na konieczność ponoszenia przez wnioskodawców wydatków wyższych aniżeli przeciętne (związanych ze stanem zdrowia), nie może ulegać wątpliwości możliwość partycypowania przez skarżących w kosztach prowadzonego postępowania sądowego, polegająca na uiszczeniu wpisu od skargi kasacyjnej w podanej wysokości. Nawet jeżeli skarżący nie mają możliwości zgromadzenia znaczących oszczędności, mogą bowiem tak gospodarować bieżącymi wydatkami, by być w stanie samodzielnie uiścić wpis od skargi kasacyjnej, skoro odnosi się on obiektywnie do niewysokiej kwoty pieniężnej, niestanowiącej nadmiernego obciążenia nawet dla osób niezamożnych. Tę ocenę sytuacji finansowej wnioskodawców wzmacnia dodatkowo fakt, iż w dotychczasowym postępowaniu sądowym (wobec potrzeby wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sąd I instancji) ustanowili oni swoim pełnomocnikiem radcę prawnego, a więc osobę profesjonalnie świadczącą pomoc prawną, z zasady odpłatną, co tworzy domniemanie, że skarżący posiadają wolne środki finansowe (oszczędności), dające możliwość partycypowania w kosztach postępowania sądowego prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze powyższe względy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7, orzeczono jak w sentencji postanowienia.