I SA/Wa 2151/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Monika Sawa (spr.) WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Krajowej komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. Postanowieniem z [...] września 2018 r. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa (dalej: organ) działając na podstawie art. 59 § 1 i 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), po rozpatrzeniu wniosku [...] o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej nr [...] z [...] listopada 2015 r. w sprawie komunalizacji przywróciła [...] termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej nr [...] z [...] listopada 2016 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 września 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 2036/16, w którym Sąd odrzucił skargę wskazując że skarżącemu na decyzje Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej przysługiwał wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Organ, uwzględniając wniosek. na podstawie art. 58 § 2 kpa przywrócił termin. Skargę na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł [...] (dalej: skarżący) wskazując, że Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa cały czas powiela swój błąd pomimo, że Sąd nakazał tejże Komisji załatwienie sprawy do końca. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga nie jest uzasadniona. Stosownie do treści art. 134 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 20 sierpnia 2002 r. (Dz, U. z 2018, poz, 1302) (dalej p.p.s.a.) Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Przepis ten zatem formułuje zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego. Orzeczeniem na niekorzyść strony skarżącej w rozumieniu art. 134 § 2 p.p.s.a. będzie każde orzeczenie, które pogarsza sytuację skarżącego w stosunku do tej, jaką miał przed wniesieniem skargi. W niniejszej sprawie organ w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 września 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 2036/16, w którym Sąd ten odrzucił skargę wskazując że skarżącemu na decyzje Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej przysługiwał wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy na podstawie art. 58 § 2 kpa przywrócił termin. Oznacza to, że organ obecnie, wobec wniosku skarżącego, ponownie będzie merytorycznie rozpoznawał sprawę zakończoną decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] listopada 2015 r. nr [...] i będzie zobowiązany ustosunkować się do zarzutów skarżącego. Uwzględnienie skargi w niniejszej sprawie oznaczałoby działanie na niekorzyść skarżącego i stanowiłoby naruszenia zasady wynikającej z powołanego na wstępie art. 134 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.