I SA/Wa 2155/12
WyrokWSA w Warszawie2013-01-31
Skład orzekający: Jolanta Dargas, Emilia Lewandowska, Dorota Apostolidis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku przekroczenia kryterium dochodowego, organ pomocy społecznej powinien rozważyć przyznanie specjalnego zasiłku celowego lub zasiłku celowego zwrotnego, uwzględniając szczególnie trudną sytuację zdrowotną wnioskodawcy?Ratio decidendi
Organy pomocy społecznej, rozpoznając wniosek o zasiłek celowy, powinny rozważyć przyznanie świadczenia w trybie art. 41 ustawy o pomocy społecznej (specjalny zasiłek celowy lub zasiłek celowy zwrotny), jeśli wnioskodawca znajduje się w szczególnie uzasadnionej sytuacji, zwłaszcza gdy trudna sytuacja zdrowotna generuje znaczne wydatki. Skupienie się wyłącznie na kryterium dochodowym, bez analizy możliwości przyznania pomocy na podstawie art. 41, stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego i prawa materialnego.Stan faktyczny
H.P. złożyła wniosek o przyznanie zasiłku celowego na zakup żywności i leków. Organ I instancji odmówił przyznania świadczenia, wskazując na przekroczenie kryterium dochodowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, uznając, że dochód skarżącej przekracza ustawowe kryterium. Skarżąca wniosła skargę do WSA, podnosząc trudną sytuację zdrowotną i materialną oraz konieczność ponoszenia wysokich kosztów leczenia.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. oraz decyzję Prezydenta Miasta P., stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędzia WSA Dorota Apostolidis Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi H.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] odmawiającą przyznania H.P. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na zakup żywności oraz leków.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wskazało, że Prezydent Miasta P. odmówił przyznania H.P. zasiłku celowego na zakup żywności oraz leków, powołując się na sytuację materialną wnioskodawczyni, z której wynika, iż nie spełnia ona wymogów formalnych do przyznania świadczenia, określonych w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, albowiem dochód wnioskodawczyni przekracza ustawowe kryterium dochodowe (477 zł) o kwotę [...] zł.
W odwołaniu od powyższej decyzji H.P. powołała się na swoje problemy zdrowotne, skutkujące koniecznością kupowania leków. Strona podkreśliła, że uzyskiwany przez nią dochód nie pozwala zrealizować tej potrzeby.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. rozpoznając sprawę stwierdziło, że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa.
Organ odwoławczy zaznaczył, że z aktualizacji wywiadu środowiskowego wynika, iż H.P. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie pracuje zawodowo ani dorywczo, utrzymuje się z renty rodzinnej wynoszącej [...] zł i ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności na stałe. Z powodu dotykających ją problemów zdrowotnych ponosi ona dość znaczne koszty związane z wykupem lekarstw. Faktura za lipiec 2012 r. wyniosła [...] zł, natomiast wycena niewykupionych recept wyniosła [...] zł.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zaznaczyło, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, sytuacja finansowa strony jest dość trudna, bowiem miesięczne koszty utrzymania mieszkania wynoszą [...] zł, a zatem na realizację pozostałych potrzeb, także zakupu leków, pozostaje kwota [...] zł. Przy ustalaniu prawa do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej organ bierze jednak pod uwagę dochód osoby ubiegającej się o pomoc. W przypadku osoby samotnie gospodarującej zasiłek celowy może zostać przyznany jeżeli dochód ten nie przekracza kwoty 477 zł. Zgromadzony materiał środowiskowy wyraźnie zaś wykazał, że dochód H.P. wynosi [...] zł, a zatem jest wyższy od ustawowego kryterium dochodowego. Tym samym – zdaniem organu - skarżąca nie posiada legitymacji prawnej do ubiegania się o przedmiotowe świadczenie.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła H.P.. W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała swoją trudną sytuacje zdrowotną i materialną podnosząc, że z uwagi na stan zdrowia ponosi wysokie koszty związane z leczeniem i uzyskiwana renta nie wystarcza jej na zakup koniecznych lekarstw.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
W ocenie Sądu skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2012 r. oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Na wstępie podkreślić należy, że rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania reguluje ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.).
Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy, pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.
Stosownie do treści art. 39 ust. 1 i ust. 2 powołanej ustawy, w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.
W myśl natomiast art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 53a, 78 i 91, przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 477 zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej".
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości [...] zł miesięcznie. Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazany dochód przekracza wysokość kryterium dochodowego określonego w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, tj. 477 zł. Organy administracji publicznej rozpoznające niniejszą sprawę prawidłowo zatem – co do zasady – uznały, że w związku z przekroczeniem przez skarżącą kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, brak jest podstaw do przyznania pomocy w formie zasiłku celowego w trybie art. 39 ust. 1 i 2 powołanej ustawy.
Zauważyć jednakże należy, że w sytuacji przekroczenia kryterium dochodowego ustawodawca, w art. 41 ustawy o pomocy społecznej, przewidział przyznanie, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe: 1) specjalnego zasiłku celowego w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi; 2) zasiłku okresowego, zasiłku celowego lub pomocy rzeczowej, pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że przesłanką warunkującą przyznanie pomocy w trybie powołanego wyżej przepisu jest znajdowanie się wnioskodawcy w sytuacji szczególnej. Rolą organów pomocy społecznej jest zaś ustalenie, czy w danej sprawie występują szczególne okoliczności dające możliwość ubiegania się o pomoc także wówczas, gdy dochód osoby lub rodziny jest wyższy od kryterium dochodowego określonego w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.
Z analizy zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca występując z wnioskiem o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej, podobnie jak w złożonym odwołaniu oraz w skardze do Sądu, podkreślała swoją szczególnie trudną sytuację zdrowotną i konieczność ponoszenia znacznych wydatków związanych z leczeniem, które zdecydowanie przewyższają jej możliwości finansowe. Zauważyć trzeba, że z akt sprawy wynika, iż strona z otrzymywanej renty w wysokości [...] zł na utrzymanie mieszkania przeznacza kwotę [...] zł. Na zaspokojenie pozostałych, niezbędnych potrzeb życiowych, w tym na zakup żywności i lekarstw, pozostaje jej zatem niewielka kwota [...] zł.
Zdaniem Sądu organy pomocy społecznej rozpoznające niniejszą sprawę powinny były zatem rozważyć czy w świetle powoływanych okoliczności związanych w szczególności ze stanem zdrowia skarżącej i koniecznością ponoszenia znacznych wydatków związanych z leczeniem, zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawczyni specjalnego zasiłku celowego lub zasiłku celowego zwrotnego. Organy obu instancji skupiły się tymczasem na kwestii kryterium dochodowego skarżącej, w żaden sposób nie analizując możliwości przyznania pomocy w trybie powołanego art. 41 ustawy o pomocy społecznej.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że rozstrzygnięcia organów obu instancji wydane zostały z naruszeniem art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 3 kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem art. 41 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie wydanych w sprawie decyzji.
Rozpoznając ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę wskazane wyżej kwestie, a także uwzględni, że organy orzekające w sprawach przyznania bądź odmowy przyznania pomocy społecznej powinny w uzasadnieniu podać konkretnie wysokość kwoty, jaką dysponowały na udzielenie danego rodzaju pomocy, jaka kwota została już rozdysponowana i na jakiego rodzaju potrzeby oraz w jakiej wysokości były przyznawane przeciętne świadczenia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło