I SA/Wa 216/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z.L. pismem z dnia 16 stycznia 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], mocą której uchylono decyzję Starosty O. z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] ustalającą odszkodowanie za grunt oznaczony w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] m² z obrębu [...], zajęty pod drogę publiczną – ulicę [...] w J., uregulowany w księdze wieczystej KW [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Z kolei w dnia 8 maja 2009 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej realizacja może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i ma on charakter zamknięty. Stosownie do treści tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że strona wnosząca stosowny wniosek może domagać się wstrzymania wykonania aktu lub czynności jeżeli należycie, w sposób niebudzący wątpliwości uprawdopodobni niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie złożony przez Z.L. wniosek dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...], mocą której uchylono decyzję organu pierwszej instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący nie przedstawił bowiem jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania wskazanego wyżej aktu. Wystarczającej argumentacji uzasadniającej uwzględnienie wniosku nie stanowią - w ocenie Sądu - podnoszone przez skarżącego twierdzenia, że "realizacja decyzji może spowodować trudne do odwrócenia". Dodatkowo zaznaczyć trzeba, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć jedynie takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony W rozpoznawanej sprawie, jak wyżej wskazano, zaskarżoną decyzją uchylono decyzję organu pierwszej instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Przedmiotowa decyzja nie rozstrzyga zatem sprawy merytorycznie. W ocenie Sądu decyzja ta nie nadaje się do wykonania i nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jej wykonalności w oparciu o art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 a contrario ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.