I SA/Wa 2160/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ośrodka Pomocy Społecznej w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego związanego ze skutkami powodzi postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu – Ośrodkowi Pomocy Społecznej w K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 30 września 2010 r. Ośrodek Pomocy Społecznej w K., reprezentowany przez adwokata P. G., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego związanego ze skutkami powodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na mocy art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie skargę na decyzję organu drugiej instancji wniósł Ośrodek Pomocy Społecznej w K., czyli podmiot, który rozstrzygał sprawę w pierwszej instancji w imieniu Burmistrza Gminy K. Legitymację do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego oparto na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Zaskarżona do sądu decyzja może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (por. wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 198/06). Ośrodek Pomocy Społecznej w K. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż w niniejszej sprawie nie reprezentuje własnego interesu prawnego, lecz działa jako organ administracji, na podstawie posiadanych kompetencji. Ponadto Sąd zauważa, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jest ona niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.