I SA/Wa 2178/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. i J. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi - W dniu 15 lipca 2013 r. K. S. i J. P., reprezentowani przez adwokata M. L., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 12 lipca 2013 r. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. o umorzeniu postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej przez J. P. w miejscowości K. powiat K., województwo [...]. Wraz z przedmiotową skargą pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że postępowanie, którego dotyczy zaskarżona decyzja toczyło się bez udziału skarżących. O niniejszym postępowaniu skarżący dowiedzieli się dopiero na skutek doręczenia jako uczestnikom postępowania korespondencji z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1092/13. Korespondencja ta została odebrana przez małżonków skarżących i oddana przez nich adresatom dopiero w dniu 11 lipca 2013 r. Zatem dopiero w tej dacie skarżący powzięli wiadomość o wskazanym postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wniosek Minister Skarbu Państwa wniósł o jego odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Podniósł, że z akt sprawy wynika, iż K. S., S. P. i J. P. udzielili M. P. pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy z wniosku o potwierdzenia praw do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, co zostało wskazane na stronie drugiej zaskarżonej decyzji. Wobec tego organy administracji nie pominęły w postępowaniu żadnej ze stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za dopuszczalny. Jednakże, w ocenie Sądu, strony nie uprawdopodobniły braku winy w uchybieniu terminu. Podkreślenia wymaga, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z treści wniosku skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, że bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją i nie została ona im doręczona. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona M. P. jako pełnomocnikowi m.in. K. S. i J. P.. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone M. P. przez K. S., S. P. i J. P. do reprezentowania w sprawie uzyskania prawa do rekompensaty za mienie pozostawione przez J. P. i E. P. w K. – powiat K. W treści pełnomocnictwa mocodawcy zaznaczyli również, aby korespondencję urzędową przesyłać na adres wskazanego pełnomocnika (k- 29 akt administracyjnych sprawy). W świetle powyższego, brak jest podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżących. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie administracyjnej (pełnomocnictwo k-29 akt administracyjnych) w dniu 11 kwietnia 2013 r. Zdaniem Sądu, skarżący wnosząc skargę w dniu 15 lipca 2013 r. nie wykazali braku winy w uchybieniu terminu do jej wniesienia. Odmienne stanowisko pełnomocnika skarżących, co do braku udziału skarżących w postępowaniu administracyjnym i wywodzone stąd skutki prawne nie zasługują na uwzględnienie. Argumentacja strony sprowadzająca się w istocie do kwestionowania prawidłowości działania organu w toku postępowania administracyjnego, nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu, w rozumieniu przepisu art. 87 § 2 wskazanej ustawy. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.