I SA/Wa 218/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędzia WSA Emilia Lewandowska Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania do pobytu na turnusie terapeutycznym w charakterze opiekuna oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania A.S. (obecnie M. - zgodnie z decyzją Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] odmawiającą przyznania dofinansowania do pobytu A.S. w charakterze opiekuna małoletniego M.N. na turnusie terapeutycznym. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. A.S. w dniu 22 maja 2014 r. złożyła wniosek o dofinansowanie pobytu na turnusie terapeutycznym dla dzieci z [...] wskazując, że jest osobą niepełnosprawną i udział w turnusie przekracza jej możliwości finansowe. Prezydent W. decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. odmówił przyznania dofinansowania do pobytu na turnusie terapeutycznym w charakterze opiekuna wskazując, że organ może przyznać dofinansowanie do wypoczynku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, natomiast nie może przyznać dofinansowania dla opiekuna tego dziecka. Organ zaznaczył jednocześnie, że małoletni posiada orzeczenie o niepełnosprawności, które uprawnia do ubiegania się o dofinansowanie do turnusu rehabilitacyjnego z zasobów [...] Centrum Osób Niepełnosprawnych. Takie dofinansowanie może zostać przyznane małoletniemu, jak również opiekunowi dziecka w trakcie pobytu na turnusie rehabilitacyjnym. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A.S.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznając sprawę stwierdziło, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe. Organ odwoławczy zaznaczył, że zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka starosta może przyznać dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka w wieku od 6 do 18 roku życia - raz w roku. W myśl przytoczonego przepisu starosta raz w roku może przyznać dofinansowanie do wypoczynku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, natomiast nie może przyznać dofinansowania dla opiekuna tego dziecka. Organ drugiej instancji zaznaczył, że małoletni posiada orzeczenie o niepełnosprawności, które to uprawnia opiekuna do ubiegania się o dofinansowanie do turnusu rehabilitacyjnego z zasobów [...] Centrum Osób Niepełnosprawnych (realizującego zadania w ramach Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - PFRON). Takie dofinansowanie może zostać przyznane ww. małoletniemu, jak również odwołującej się jako opiekunowi dziecka w trakcie pobytu na turnusie rehabilitacyjnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało ponadto, że w sytuacji bardzo ograniczonego budżetu na świadczenia na podstawie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej priorytetem jest zabezpieczenie comiesięcznych wypłat na pokrycie kosztów utrzymania dziecka, które jest świadczeniem obligatoryjnym dla każdej rodziny zastępczej. W ocenie organu sytuacja rodziny A.S. (której dochody stanowią świadczenia obligatoryjne przyznane decyzją [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. w łącznej wysokości [...] zł) nie odbiega od sytuacji w jakiej znajduje się większość rodzin zastępczych na terenie W.. W ocenie organu ponadto nie ma możliwości przyznania wnioskowanego świadczenia ponieważ nie przewidują go przepisy ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. W decyzji organu pierwszej instancji pouczono stronę gdzie może uzyskać interesującą ją pomoc finansową. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A.S. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 83 ust. 1 pkt 1 zamiast art. 83 ust. 1 pkt. 2 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz naruszenie prawa procesowego poprzez naruszenie zasad ogólnych postępowania wyrażonych w art. 7, 8, 9, 10 § 1 kpa, niewłaściwe przeprowadzenie dowodów w sprawie przez co naruszono art. 77 § 1 i art. 80 kpa w związku z niepodejmowaniem czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz prowadzenie swoich działań w sprawie opieszale i mało wnikliwie oraz naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do zagadnień poruszonych w odwołaniu. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w dniu 21 maja 2014 r. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie dofinansowania do jej pobytu z małoletnim podopiecznym M.N. na turnusie terapeutycznym organizowanym przez Fundację [...], załączając do wniosku zaświadczenie organizatora turnusu wskazujące, że jest on przeznaczony dla dziecka wraz z opiekunem/rodzicem. Skarżąca podkreśliła, że z załączonego zaświadczenia jasno wynika, że nie był to wyjazd wypoczynkowy i stąd klasyfikacja wniosku jako wniosku o dofinansowanie wypoczynku była wadliwa i nieodpowiadająca stanowi faktycznemu. Wynika to między innymi z Opinii Diagnostycznej z dnia [...] maja 2013 r. wydanej przez Pracownię Diagnostyki i Terapii Zaburzeń Rozwojowych w L.. Skarżąca wskazała ponadto, że nie otrzymała do wiadomości pisma przekazującego jej odwołanie oraz że nie została poinformowana przez organ odwoławczy o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, co stanowi naruszenie zasad ogólnych wyrażonych w powołanych wyżej przepisach kpa. Skarżąca zaznaczyła, że we wniosku występowała o dofinansowanie turnusu terapeutycznego dla dziecka z jej udziałem jako szkolenia opiekuna, nie zaś o dotację na rehabilitację. Podstawą złożenia wniosku było świadczenie na pokrycie zdarzeń mających wpływ na jakość sprawowanej opieki w myśl art. 83 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, a nie rehabilitacja. Tymczasem organ pierwszej instancji, a za nim odwoławczy wskazały, że właściwym do rozpatrzenia wniosku jest komórka organizacyjna [...] Centrum Osób Niepełnosprawnych tej samej jednostki budżetowej W. jakim jest [...]CPR. Zdaniem skarżącej organy nie zrozumiały treści wniosku i mylnie skierowały ją do innej komórki organizacyjnej tej samej instytucji. Bezzasadnie pominięto też opinię z dnia [...] maja 2013 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 31 marca 2015 r. skarżąca, załączając stosowną decyzję z dnia [...] lutego 2015 r., poinformowała o zmianie nazwiska na M.. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 7 kwietnia 2015 r. strona złożyła zaś kopię pisma [...] Centrum Pomocy Rodzinie z [...] czerwca 2014 r. negatywnie załatwiającego jej wniosek o dofinansowanie do turnusu rehabilitacyjnego. Oświadczyła ponadto, że uzyskała środki na udział w turnusie terapeutycznym zorganizowanym przez fundację [...], o którym mowa we wniosku, z innych źródeł i wzięła razem z małoletnim udział w tych zajęciach oraz z własnych środków opłaciła dojazd do miejsca gdzie odbyły się zajęcia terapeutyczne, ale były to niewielkie kwoty z uwagi na przysługującą jej zniżkę jako opiekunowi nad niepełnosprawnym dzieckiem. Skarżąca oświadczyła ponadto, że jej żądanie z dnia 21 maja 2014 r. dotyczy przyznania dofinansowania dla opiekuna do turnusu terapeutycznego w ramach przepisów o pieczy zastępczej, a nie przepisów o rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Opinia z [...] maja 2013 r. wskazuje na objęcie szkoleniem terapeutycznym małoletniego wraz z opiekunem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2014 r. odmawiającą przyznania skarżącej dofinansowania do pobytu w charakterze opiekuna małoletniego M.N. na turnusie terapeutycznym uznając, że przepis art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U z 2013 r., poz. 135 ze zm.) przewiduje możliwość dofinansowania do wypoczynku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, nie przewiduje natomiast możliwości przyznania dofinansowania dla opiekuna tego dziecka. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka starosta może przyznać dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka. Organ zaznaczył jednocześnie, że skarżącej przysługuje możliwość uzyskania dofinansowania do turnusu rehabilitacyjnego z zasobów [...] Centrum Osób Niepełnosprawnych realizującego zadania w ramach Państwowego Funduszu Rehabilitacyjnego Osób Niepełnosprawnych. W złożonej skardze oraz na rozprawie przeprowadzonej w dniu 7 kwietnia 2015 r. skarżąca zarzuciła natomiast m.in., że nie występowała o dofinansowanie w ramach przepisów o rehabilitacji osób niepełnosprawnych, lecz jej żądanie z dnia 21 maja 2014 r. dotyczyło przyznania dofinansowania dla opiekuna do turnusu terapeutycznego w ramach przepisów o pieczy zastępczej i turnus ten nie miał charakteru wypoczynkowego. Zaznaczyć zatem trzeba, że ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego istotnie wynika, że skarżąca składając wniosek z dnia 21 maja 2014 r. nie występowała o przyznanie jej dofinansowania do turnusu rehabilitacyjnego stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych (Dz. U. z 2007 r., Nr 230, poz. 1694). Jak wynika z treści wniosku oraz z wyjaśnień złożonych na rozprawie intencją skarżącej było otrzymanie dofinansowania do pobytu na zorganizowanym przez Fundację [...] turnusie terapeutycznym w charakterze opiekuna M.N. Okoliczność powyższa nie budzi wątpliwości i zgodzić się trzeba z twierdzeniami skarżącej, że brak było podstaw do traktowania przedmiotowego wniosku jako wniosku o przyznanie dofinansowania w ramach przepisów o rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Zdaniem Sądu, w sprawie nie zaistniały jednak przesłanki uzasadniające uwzględnienie skargi i wycofanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Zauważyć bowiem trzeba, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wskazuje, iż turnus terapeutyczny zorganizowany przez Fundację [...] odbył się w okresie od dnia [...] do dnia [...] lipca 2014 r. Wynika to m.in. ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia z dnia [...] maja 2014 r., dołączonego do wniosku skarżącej z dnia 21 maja 2014 r. Jak wskazała zaś skarżąca na rozprawie przeprowadzonej w dniu 7 kwietnia 2015 r., udało jej się uzyskać stosowne środki i wzięła ona udział w tym turnusie wraz z małoletnim M.N.. Skoro zatem skarżąca uzyskała własnym działaniem środki finansowe na swój udział w turnusie terapeutycznym, który odbył się latem 2014 r., to tym samym wniosek skarżącej o przyznanie dofinasowania do pobytu na tym turnusie w dniu wydawania zaskarżonej decyzji ([...] grudnia 2014 r.) nie mógł zostać uwzględniony. Organ nie mógł bowiem przyznać stosownego dofinansowania w sytuacji, gdy przedmiotowy turnus terapeutyczny już się odbył, skarżąca wzięła w nim udział, a koszty pobytu na tym turnusie zostały pokryte przez skarżącą. Tym samym stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja odmawiająca przyznania skarżącej dofinansowania do pobytu na turnusie terapeutycznym w charakterze opiekuna nie narusza prawa i brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się również naruszenia powołanych w skardze przepisów kpa, co uzasadniałoby ewentualne uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Zdaniem Sądu organy administracji publicznej rozpoznające sprawę nie naruszyły art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa, art. 10 § 1 kpa, art. 77 § 1 kpa, ani też art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z zasadami określonymi w kodeksie. Zauważyć przy tym trzeba, że z analizy akt wynika, iż pisma organu pierwszej instancji przekazujące akta sprawy wraz odwołaniem do organu odwoławczego kierowane były do wiadomości skarżącej. Organ odwoławczy zaś nie prowadził postępowania dowodowego i orzekając oparł się na materiale dowodowym zebranym przez organ pierwszej instancji. Tym samym niepoinformowanie strony o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, nie stanowi naruszenia uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji. Wniesiona skarga nie mogła być zatem skuteczna. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.