I SA/Wa 2181/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu R.W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 22 sierpnia 2013 (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R.W. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, nr [...] utrzymująca w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania na rzecz R.W. za przejęcie, na rzecz Skarbu Państwa, części nieruchomości położonej na terenie gminy N., obręb C., Oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...]. Zarządzeniem z dnia 2 października 2013 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu w dniu 14 października 2013 r. Zatem termin na wykonanie zarządzenia upłynął dnia 21 października 2013 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący uiścił wpis sądowy w dniu 22 października 2013 r. (k.19). Pismem procesowym z dnia 27 października 2013 r. skarżący cofnął skargę z dnia 18 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie wyrażona jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Wskazać należy, że do wszczęcia postępowania niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, a więc takie które pozwala stwierdzić, iż spełnia ona wymagane przepisami prawa wymogi formalne i fiskalne. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX 335007, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uiścił wpis sądowy po upływie wyznaczonego terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że wpis sądowy został uiszczony w dniu 22 października 2013 r., podczas gdy ostatni dzień terminu do jego uiszczenia upłynął w dniu 21 października 2013 r. Przepis art. 85 P.p.s.a. stanowi, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Tym samym niewywiązanie się przez skarżącego z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w ustawowym terminie skutkuje uznaniem tego wpisu za bezskuteczny. W tych okolicznościach należało skargę odrzucić. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.