I SA/Wa 2188/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z.P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o odmowie Z.P. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J.K. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowości osada [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...]. Powyższa decyzja doręczona została Z.P. w dniu 10 czerwca 2015 r. Pismem z dnia 29 października 2015 r. Z.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Skarbu Państwa, skargę na ww. decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, który sprecyzowała pismem z dnia 3 marca 2016 r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w związku z wykryciem u niej złośliwego raka piersi i długotrwałym leczeniu (chemioterapią i radioterapią) przez znaczny okres czasu była poddawana hospitalizacji (podniosła, że walczyła o życie i nie była w stanie psychicznym myśleć o przedmiotowej sprawie) co uniemożliwiło jej podjęcie niezbędnych czynności w terminie. Jednocześnie wskazała, że w dniu 29 października 2015 r. stan zdrowia uległ polepszeniu i właśnie w tym dniu była w stanie sformułować pismo i je podpisać. Do niniejszego wniosku załączyła: zestawienie badań wykonanych w dniach [...].10.2014 r., [...].10.2014 r., [...].11.2014 r., [...].11.2014 r. i [...].11.2014 r. na Oddziale Onkologii Klinicznej i Chemioterapii w Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej [...]; karty informacyjne leczenia szpitalnego w dniach: [...].12.2014 r., [...].04 – [...].05.2015 r., [...].05.2015 r., [...].06.2015 r., [...].07.2015 r., [...].07.2015 r., [...].08.2015 r., [...].08.2015 r., [...].09.2015 r., [...].09.2015 r., [...].09.2015 r., [...].09.2015 r., [...].09.2015 r., [...].10.2015 r., [...].10.2015 r., [...].10.2015 r., [...].11.2015 r., skierowania do szpitala z dnia [...].11.2015 r. i z [...].11.2015 r. na cykle chemioterapii nowotworów, skierowania na badania diagnostyczne z [...].10.2015 r. i z [...].11.2015 r. oraz kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego w [...] Sp. z o.o. w W. sporządzone w dniu [...].05.2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej: "p.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a. Wskazać należy, że skarżąca zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2015 r. odebrała w dniu 10 czerwca 2015 r. z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Termin na wniesienie skargi do Sądu upłynął w dniu 10 lipca 2015 r. Z załączonej do przedmiotowego wniosku dokumentacji medycznej wynika, że w okresie pomiędzy odebraniem decyzji, a ostatnim dniem terminu na jej zaskarżenie skarżąca stawiła się na Oddziale Onkologii Klinicznej Szpitala [...] Sp. z o.o. w celu kontynuacji zaleconych jej cyklów chemioterapii, tj. w dniu [...] czerwca 2015 r. i [...] lipca 2015 r., a więc łącznie dwa dni. Następne cykle odbywały się podczas kolejnych, również jednodniowych, wizyt (tj. [...].07.2015 r., [...].08.2015 r., [...].08.2015 r., [...].09.2015 r., [...].09.2015 r., [...].09.2015 r., [...].09.2015 r., [...].09.2015 r., [...].10.2015 r., [...].10.2015 r., [...].10.2015 r., [...].11.2015 r.). Mając pełne zrozumienie dla stanu zdrowia skarżącej stwierdzić należy, że okoliczności powołane we wniosku (proces leczenia) wskazują na chorobę trwającą od dawna, co najmniej od października 2014 r. W grudniu 2014 r. i na przełomie kwietnia i maja 2015 r. przeszła zabiegi operacyjne. Następnie rozpoczęła chemioterapię w cyklach jednodniowego pobytu w szpitalu ww. okresach. Dotyczy to także pobytu w dniach [...] czerwca i [...] lipca 2015 r. W terminie otwartym na złożenie skargi skarżąca przebywała w szpitalu łącznie dwa dni. Miała więc możliwość złożenia skargi w pozostałe dni. Z załączonych dokumentów medycznych nie wynika, aby w okresie od [...] czerwca do [...] lipca 2015 r. (poza dniami jednodniowej hospitalizacji, tj. [...] czerwca i [...] lipca 2015 r.) nastąpiły zdarzenia, które czyniłby niemożliwym złożenie skargi. Jednocześnie stwierdzić należy, że skarga do sądu administracyjnego nie jest sformalizowana i nie wymaga sporządzenia szczegółowego uzasadnienia, czy też dostępu do akt administracyjnych. Stosownie bowiem do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, oznaczenie organu, którego działania skarga dotyczy i określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zgodnie ponadto z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że podniesione przez stronę wnioskującą okoliczności dotyczące stanu zdrowia i poddania się cyklom chemioterapii nie mogły stanowić podstawy do uznania braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skoro w dniu 10 czerwca 2015 r. skarżąca odebrała osobiście zaskarżoną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia, posiadała dostatecznie dużo czasu do sporządzenia skargi i wysłania jej w terminie. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.