I SA/Wa 2201/17

Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich – Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia przyznać A. S. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Z nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawca przebywa od 2013 r. w Domu Pomocy Społecznej, gdzie został umieszczony decyzją Sądu Rejonowego w [...]. Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą samotną, nie posiadającą rodziny. Wyjaśnił, że do stycznia 2017 r. otrzymywał z pomocy społecznej zasiłek stały, którego 70 % przeznaczane było na pokrycie kosztów pobytu w Domu Pomocy Społecznej oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne. Wnioskodawca oświadczył, że jego sytuacja finansowa od stycznia 2017 r. zmieniła się, gdyż wynajął mieszkanie w Warszawie i z tytułu najmu uzyskuje dochód w wysokości [...] zł miesięcznie. Podał, że z kwoty tej około [...] zł przeznacza na pokrycie opłat eksploatacyjnych za mieszkanie do Spółdzielni Mieszkaniowej. Oznajmił, że pozostała mu do dyspozycji kwota [...] zł nie wystarcza na pokrycie comiesięcznych kosztów związanych z pobytem w Domu Pomocy Społecznej. Podał, że oprócz mieszkania własnościowego spółdzielczego o powierzchni [...] m ² i wartości szacunkowej [...] zł, nie posiada żadnego innego majątku, w tym nieruchomości rolnej czy innych nieruchomości, papierów wartościowych, wierzytelności czy przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5.000 zł. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskodawca jest osobą całkowicie niezdolną do pracy z tytułu niepełnosprawności w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, gdyż legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do dnia [...] maja 2022 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Uznano, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy utrzymującego się z niewielkiego dochodu jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.