I SA/Wa 2203/24
PostanowienieWSA w Warszawie2025-02-03
Skład orzekający: Magdalena Durzyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej uznania niezgodności przepisu ustawy z Konstytucją RP, w sytuacji gdy skarżący nie zaskarża decyzji, aktu, czynności organu administracji publicznej ani bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej uznania niezgodności przepisu ustawy z Konstytucją RP, ponieważ taka kognicja należy do Trybunału Konstytucyjnego. Skarga, która nie dotyczy żadnego z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 PPSA, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący B. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Radę Ministrów, domagając się uznania niezgodności przepisu ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki z Konstytucją RP. Rada Ministrów wniosła o odrzucenie lub oddalenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na Radę Ministrów w przedmiocie uznania niezgodności przepisu ustawy z Konstytucją RP postanawia odrzucić skargę.
B. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Radę Ministrów (dalej: organ) w przedmiocie uznania, że przepis art. 2 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2023 r. poz. 1725) w zakresie w jakim wyłącza możliwość złożenia skarg na przewlekłość postępowania sądowego w postępowaniu karnym wykonawczym dotyczącym udzielenia osobie skazanej warunkowego przedterminowego zwolnienia jest niezgodny z przepisami Konstytucji RP.
Odpowiadając w dniu 23 października 2024 r. na ww. skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).
Stosownie zaś do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 dalej "ppsa"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne,
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W ocenie Sądu skarga skarżącego z dnia 26 sierpnia 2024 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, bowiem nie zaskarżono w niej żadnej decyzji, aktu, czynności Rady Ministrów czy bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania tego organu, które mogłoby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Żądanie skarżącego o uznanie przez Sąd wskazanych przepisów ustawy za niezgodne z Konstytucją RP również w żadnej mierze nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 188 Konstytucji RP organem właściwym w przedmiocie stwierdzenia zgodności ustaw z Konstytucją RP jest Trybunał Konstytucyjny, a nie Rada Ministrów czy Sąd administracyjny.
Mając na względzie powyższe, skoro skarga skarżącego nie dotyczy żadnego z aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa, to brak jest podstaw do zakwalifikowania tej sprawy jako podlegającej kognicji sądów administracyjnych. Wobec tego skargę wniesioną na Radę Ministrów należy uznać za niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa).
Mając powyższa na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło