I SA/Wa 2207/12

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wraz ze skargą na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skarżąca A.C. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca we wniosku wyjaśniła, że prowadzi gospodarstwo domowe samotnie. Jest osobą w podeszłym wieku ([...] lata) i utrzymuje się ze świadczenia rentowego w wysokości [...] zł. Nie uzyskuje innych dochodów poza wyżej wskazanym. Wydatki konieczne gospodarstwa domowego dotyczą kupna leków, zabiegów rehabilitacyjnych i dowozu na nie, a także opłat z tytułu utrzymania. Koszt wskazanych wydatków, jak zadeklarowano, jest równoważny uzyskiwanemu świadczeniu. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Okoliczności faktyczne, do których nawiązuje sformułowane w rozpoznawanej sprawie żądanie przyznania prawa pomocy, są tego rodzaju, iż nakazują uwzględnić zgłoszony wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ocena ta wynika z faktu, że poniesienie wspomnianych kosztów przez wnioskodawczynię mogłoby doprowadzić do powstania uszczerbku w jej koniecznym utrzymaniu, a więc sytuacji opisanej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Uwzględnić należało, że jedynym źródłem utrzymania skarżącej pozostaje świadczenie rentowe. Ponoszone wydatki konieczne gospodarstwa domowego, mając na uwadze wysokość powyższego świadczenia, w całości pochłaniają uzyskiwany przychód, stąd nałożenie na skarżącą wymogu samodzielnego opłacenia kosztów sądowych wynikających z zaskarżenia decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2012 r. musi być traktowane jako obciążenie nadmierne, nawet jeżeli wysokość wymaganych opłat sądowych nie przekraczałaby w toku postępowania jednorazowo kwoty 200 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.