I SA/Wa 222/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę. T. G. pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. (data wpływu do organu) złożyła skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] wystosowane w odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia 24 lutego 2014 r. W piśmie niniejszym SKO poinformowało skarżącą, że jeśli jest niezadowolona z działań Ośrodka Pomocy Społecznej, to skargi w tym zakresie winna kierować do Rady Miasta [...]. Organ poinformował jednocześnie, że składane przez T. G. odwołania od decyzji, zażalenia na postanowienia oraz skargi na bezczynność rozpatrzone zostaną w formie rozstrzygnięci zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wyjaśnił, że pod sygnaturą [...] nie wydało żadnego orzeczenia. Organ wskazał przy tym, że skarga złożona została po upływie prawie dwóch lat od dnia doręczenia zaskarżonego pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - powoływana dalej jako "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. W tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się skarga na pismo informacyjne organu. Kwestionowany bowiem przez skarżącą dokument nie stanowi rozstrzygnięcia organu ani nie jest aktem przez ten organ podjętym. Jest jedynie pismem informacyjnym. Skargę uznać zatem należy za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.