I SA/Wa 2222/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Iwona Kosińska Protokolant Referent Anna Kaczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości oddala skargę. Minister Inwestycji i Rozwoju, po rozpatrzeniu odwołania J. W. decyzją z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2017 r. nr [...] stwierdzającą nabycie przez Skarb Państwa z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. prawa własności gruntu, stanowiącego fragment linii kolejowej nr [...] relacji W.-K., położonego w jednostce ewidencyjnej K.-L., obręb Z., oznaczonego jako działka nr [...] o pow. [...] ha, objętego Kw nr [...] oraz stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. przez P. [...] S.A. w W. prawa użytkowania wieczystego ww. gruntu wraz z prawem własności budowli i urządzeń trwale związanych z gruntem. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 37a ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. z 2014 r. poz. 1160 ze zm.) – dalej zwanej "ustawą", decyzją z [...] lutego 2017 r. stwierdził nabycie przez Skarb Państwa z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. prawa własności gruntu, stanowiącego fragment linii kolejowej nr [...] relacji W.-K., oznaczonego jako działka nr [...] o pow. [...] ha, objętego Kw nr [...] oraz stwierdzające] nabycie z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. przez P. [...] S.A. w W. prawa użytkowania wieczystego ww. gruntu wraz z prawem własności budowli i urządzeń trwale związanych z gruntem. Od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa złożył J. W. podnosząc, że organ l instancji w toku postępowania naruszył art. 7 i art. 77 kpa poprzez niewyjaśnienie sprawy w sposób wszechstronny oraz poprzez ustalenie powierzchni wydzielonej działki nr [...], w zakresie znacznie większym, niż zajęta została na potrzeby linii kolejowej. Ponadto, w ocenie skarżącego, Wojewoda [...] naruszył art. 37a ustawy poprzez stwierdzenie nabycia przez Skarb Państwa gruntu większego, niż grunt zajęty pod infrastrukturę kolejową. Minister Inwestycji i Rozwoju decyzją z [...] sierpnia 2019 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z 8 lutego 2017 r. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 37a ust 1 i 2 ustawy grunty wchodzące w skład linii kolejowych, pozostające 28 lutego 2003 r. we władaniu P. [...] S.A., niestanowiące własności Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub P. [...] S.A., stają się z dniem 1 czerwca 2003 r. z mocy prawa własnością Skarbu Państwa za odszkodowaniem, z zastrzeżeniem ust. 7 i przedmiotem użytkowania wieczystego P. [...] S.A., a budynki, lokale i inne urządzenia znajdujące się na tych gruntach - własnością P. [...] S.A. Nabycie praw w tym trybie potwierdza wojewoda w drodze decyzji i nie może ono naruszać praw osób trzecich. Dla spełnienia przesłanek wynikających z powołanego przepisu wystarczy stwierdzenie, że na gruncie 28 lutego 2003 r. usytuowana była linia kolejowa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym, a P. [...] S.A. miała przedmiotową nieruchomość w tym dniu we władaniu oraz, że nieruchomość w tym dniu nie stanowiła własności Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub P. [...] S.A. Według art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym, w brzmieniu obowiązującym 28 lutego 2003 r. (Dz. U. Nr 96, poz. 591 ze zm.) – dalej zwanej "utk", linia kolejowa oznacza drogę szynową wraz z przyległym pasem gruntu, a także budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego oraz zajęte pod nie grunty. Natomiast przyległy pas gruntu oznacza pasy gruntu wzdłuż drogi szynowej usytuowane po obu jej stronach oraz przestrzeń nad i pod powierzchnią gruntu, niezbędne do bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego (art. 4 pkt 4 utk). Minister ustalił, że działka nr [...] o pow. [...] ha, będąca przedmiotem zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2017 r., powstała z działki nr [...] o pow. [...] ha (mapa z projektem podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha na działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, sporządzona przez geodetę B. W., wpisana do zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...] lipca 2016 r. pod nr [...] - k. [...]). Zdaniem organu odwoławczego, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z treści Kw nr [...], jednoznacznie wynika, że przedmiotowy grunt, oznaczony jako działka nr [...], z której powstała działka nr [...], według stanu na 28 lutego 2003 r. stanowił własność J. W., na podstawie umowy darowizny zawartej [...] lutego 1986 r. Rep. A Nr [...], a także zaświadczenia Starosty K. z [...] października 2015 r. Zatem spełniona została przesłanka dotycząca braku przysługiwania własności nieruchomości Skarbowi Państwa, jednostce samorządu terytorialnego lub P. [...] S.A. Odnosząc się do pozostałych przesłanek zastosowania art. 37a ustawy, czyli zajętości danej nieruchomości pod czynną linię kolejową oraz pozostawania we władaniu P. [...] S.A. Minister stwierdzić, że ze znajdujących się w aktach dokumentów wynika, że działka nr [...] (powstała z działki nr [...]) zajęta była pod czynną linię kolejową oraz pozostawała we władaniu P. [...] S.A. W aktach sprawy znajduje się oświadczenie osób upoważnionych do reprezentowania P. [...] S.A. z [...] sierpnia 2016 r. złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań (art. 233 § 1 Kodeksu Karnego), z którego wynika, że działka nr [...] z obrębu Z. 28 lutego 2003 r. była i obecnie jest zabudowana infrastrukturą kolejową (obiektami wymienionymi w wykazie środków trwałych) i stanowi linię kolejową w rozumieniu utk. Fakt zajęcia działki nr [...] pod linię kolejową i władania nią przez P. [...] S.A. potwierdza znajdujący się w aktach niniejszej sprawy wykaz z ewidencji środków trwałych sporządzony dla działki nr [...] wg. stanu na 28 lutego 2003 r. i obecny (wniosek z [...] sierpnia 2016 r.), z którego wynika, że na przedmiotowym gruncie znajdują urządzenia [...] w okręgu nastawczym, zbudowane w 1972 r. oraz kabel [...] relacji T.- B. zbudowany w 1968 r. Ponadto w aktach sprawy znajduje się mapa sporządzona w 1980 r., na której wykreślono urządzenia [...] i kabel [...] na działce nr [...], a także mapa wg. stanu archiwalnego z [...] listopada 2016 r. obrazująca przebieg przewodu [...] wybudowanego w 1972 r. oraz przewodu teletechnicznego [...] wybudowanego w 1968 r. przez działkę nr [...]. W aktach sprawy znajduje się również mapa sytuacyjno-wysokościowa z uzbrojeniem podziemnym sporządzona na [...] czerwca 2006 r., wypis z rejestru gruntów z [...] maja 2015 r. dla działki nr [...] oraz mapa z projektem podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha na działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, sporządzona przez geodetę B. W., wpisana do zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...] lipca 2016 r. pod nr [...]. Zdaniem Ministra powyższe dokumenty wskazują na spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 37a ustawy. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Minister wskazał, że pierwotnie wniosek P. [...] S.A. z [...] września 2015 r. dotyczył potwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. prawa własności na rzecz Skarbu Państwa i użytkowania wieczystego na rzecz P. [...] S.A. gruntu oznaczonego jako cz. działki nr [...]. Pismem z [...] listopada 2015 r. Wojewoda [...] wezwał P. [...] S.A. do uzupełnienia wniosku z [...] września 2015 r. poprzez określenie przedmiotu i zakresu wniosku poprzez wydzielenie części nieruchomości zajętej pod linię kolejową według stanu na [...] lutego 2003 r. Operatem nr [...] wpisanym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starosty K. [...] lipca 2016 r. działka nr [...] została podzielona na działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, a następnie pismem z [...] sierpnia 2016 r. P. [...] S.A. zmodyfikowało wniosek uwłaszczeniowy poprzez ograniczenie go do działki nr [...] w skład, której wchodzi linia kolejowa. Zgodnie z utk linia kolejowa to droga szynowa wraz z przyległym pasem gruntu, a także budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego oraz zajęte pod nie grunty. Przyległy pas gruntu, to pas gruntu wzdłuż drogi szynowej usytuowany po obu jej stronach oraz przestrzeń nad i pod powierzchnią gruntu, niezbędne do bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego (art. 4 pkt 2 i 4 utk). Od decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] sierpnia 2019 r. J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 7, art. 77 i art. 80 kpa poprzez niepodjęcie przez organy czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy i niezebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a tym samym zaniechanie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności zakresu zajęcia działki nr [...] pod linię kolejową oraz poprzez zaniechanie przeprowadzenia wnioskowanych przez skarżącego dowodów z oględzin nieruchomości oraz zeznań jego świadka mimo, że dowody te były niezbędne do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, a oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na dokumentacji załączonej do wniosku, a także poprzez stwierdzenie nabycia przez Skarb Państwa części działki nr [...] w zakresie szerszym, niż grunt pod czynnymi i istniejącymi [...] lutego 2019 r. urządzeniami linii kolejowej wskutek błędnych ustaleń faktycznych, że 28 lutego 2003 r. cała wydzielona działka nr [...] została zajęta pod linię kolejową podczas, gdy w tej dacie istniał jedynie nasyp, natomiast inne urządzenia, tj. odwodnienie zostały wykonane po 2003 r., jak również poprzez brak ustalenia, czy kabel [...] był w przedmiotowej dacie czynny; 2) art. 37a ustawy poprzez jego błędną wykładnię i orzeczenie o nabyciu przez Skarb Państwa z dniem 1 czerwca 2003 r. obszaru przekraczającego rzeczywisty obszar działki nr [...] zajęty na linię kolejową w 28 lutego 2003 r. wskutek oparcia definicji linii kolejowej o przepisy utk, która utraciła moc 31 maja 2003 r., a definicja zawarta w obowiązującej ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym nie wskazuje, aby jakikolwiek pras gruntu miał być częścią linii kolejowej, a nawet przy przyjęciu, ze winna mieć w niniejszej sprawie zastosowanie definicja linii kolejowej obowiązująca 28 lutego 2003 r. poprzez błędną wykładnię pojęcia linii kolejowej i uznanie, że w niniejszej sprawie linię kolejową tworzy także pas gruntu podczas, gdy objęty zaskarżoną decyzją grunt za nasypem i [...] nie jest pasem niezbędnym do bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o: 1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania celem przeprowadzenia zupełnego postępowania dowodowego i dokonania wszechstronnej oceny materiału dowodowego; 2) zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych; 3) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; 4) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonych dokumentów na okoliczność faktycznie zajętej powierzchni działki nr [...] na potrzeby linii kolejowej. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów Inwestycji i Rozwoju wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Sąd zwraca uwagę, że dla regulacji stanu prawnego mienia w trybie art. 37a ust. 1 i 2 ustawy znaczenie ma stan prawny i faktyczny istniejący 28 lutego 2003 r., a zatem do ustalenia, co należy rozumieć przez "linie kolejowe", o których mowa w tym przepisie (których składową są nabywane w tym trybie grunty), niezbędne jest odniesienie się do utk. Z art. 4 pkt 2 utk wynika, że linię kolejową zdefiniowano jako drogę szynową wraz z przyległym pasem gruntu, a także budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego oraz zajęte pod nie grunty. Z kolei według art. 4 pkt 4 utk przyległym pasem gruntu, o którym mowa wyżej, są pasy gruntu wzdłuż drogi szynowej usytuowane po obu jej stronach oraz przestrzeń nad i pod powierzchnią gruntu, niezbędne do bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego. W art. 4 pkt 13 utk zdefiniowano pojęcie infrastruktury kolejowej na którą składają się budynki, budowle i urządzenia wraz z zajętymi pod nimi gruntami, przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego i jednocześnie do utrzymania linii kolejowych, niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa ruchu kolejowego. Z art. 4 utk wynika również, że budynki, budowle i urządzenia znajdujące się na gruncie kolejowym mogą być: 1) elementami linii kolejowej, 2) bocznicy kolejowej, 3) infrastruktury kolejowej, 4) obszaru kolejowego. Budynki, budowle i urządzenia te w pierwszym przypadku - przeznaczone są do prowadzenia ruchu kolejowego, w drugim - do prowadzenia ruchu innego, niż kolejowy, w trzecim – nie tylko do prowadzenia ruchu kolejowego, ale też i utrzymania linii kolejowych oraz zapewnienia bezpieczeństwa ruchu kolejowego, w czwartym - do eksploatacji linii kolejowych, bocznic, placów, ramp ładunkowych, stacjonowania pojazdów szynowych, pociągów technicznych i ratunkowych. Sąd zwraca uwagę, że art. 37a ustawy służy do regulacji stanu prawnego mienia, do którego P. [...]. S.A. nie legitymuje się prawem własności, a które faktycznie zajęte jest 28 lutego 2003 r., a często i wiele lat wcześniej, pod linie kolejowe. Dla tego typu spraw kluczowe znaczenie ma zatem wyjaśnienie tego, czy: 1) 28 lutego 2003 r. na gruncie była urządzona linia kolejowa w rozumieniu art. 4 pkt 2 utk, a jeżeli tak, to jakie konkretnie elementy (np. przyległe pasy gruntu, drogi szynowe, budowle, budynki, urządzenia) wchodziły wówczas w jej skład; 2) jaki był wówczas przestrzenny, rzeczywisty zasięg linii kolejowej, a więc czy linia kolejowa zajmowała całą nieruchomość, czy też jej część, a jeżeli część, to gdzie są granice tego zajęcia. W niniejszej sprawie P. [...] S.A. wnioskiem z [...] września 2015 r., zmodyfikowanym pismem z [...] września 2016 r., wystąpiły o nabycie, w trybie art. 37a ustawy, nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położona w obrębie Z. Z pism P. [...] S.A. z [...] czerwca 2015 r. i [...] września 2015 r., wykazu środków trwałych dla działki nr [...], Planu sytuacyjnego Szlaku Z.–B. Linia W. K. km [...]-[...] z [...] lutego 1980 r., pisma P. [...] S.A. z [...] listopada 2016 r. i dołączonych do niego materiałów (w tym map z 2006 r. i 2016 r.), oświadczenia P. [...] S.A. z [...] sierpnia 2016 r. wynika, że 28 lutego 2003 r. na terenie ówczesnej działki nr [...] (stanowiącej teren obecnej działki nr [...]) usytuowane były takie budowle i urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego jak: 1) fragment budowli kolejowej – skarpy (nasypu) stanowiącej podbudowę toru kolejowego, będącego częścią toru głównego zasadniczego linii kolejowej nr [...] (wybudowanej w 1934 r.), 2) urządzenia stanowiące uzbrojenie podziemne linii kolejowej - kabel [...] ([...]) [...] relacji T.-B. (wybudowany w 1968 r.), kabel [...] ([...]) stacyjny w okręgu nastawczym (wybudowany w 1972 r.). Z pisma P. [...] S.A z [...] listopada 2016 r. wynika, że zajęcie przedmiotowego gruntu pod linię kolejową (przebieg nasypu kolejowego i kabli) nie zmieniło się w okresie od 28 lutego 2003 r. do listopada 2016 r. Potwierdza to materiał mapowy z lat: 1980, 2006, 2016. P. [...] S.A. w piśmie z [...] września 2015 r. i w wykazie środków trwałych, sporządzonym według stanu na 28 lutego 2003 r., wskazała, że urządzenia te stanowią infrastrukturę kolejową, a więc (zgodnie z definicją z art. 4 pkt 13 utk), są to urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego (jak tego wymaga definicja linii kolejowej z art. 4 pkt 2 utk), a dodatkowo przeznaczone do utrzymania linii kolejowej. Z § 3 pkt 7, § 8 ust. 2 rozporządzenia MTiGM z dnia 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 151, poz. 987) wynika, że budowle takie jak podtorze (nasyp), urządzenia systemu sterowania ruchem kolejowym, telekomunikacyjne, zasilania elektroenergetycznego, stanowią typowe wyposażenie techniczne linii kolejowej. Z kolei z § 10 ust. 3 pkt 3, § 118 ust. 1 i 4 tego rozporządzenia wynika, że aby zapewnić bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego linie kolejowe powinny być wyposażone w urządzenia łączności pomiędzy posterunkami ruchu, a także urządzenia sieci telekomunikacyjnej zapewniające łączność pomiędzy jej użytkownikami (kolejowa sieć telekomunikacyjna). Sąd zwraca uwagę, że w czasie budowy w 1968 r. polegającej na umiejscowieniu w gruncie kabla [...] tego typu kable były traktowane jako telefoniczne kable dalekosiężne [[...] Przemysł [...], poz. [...] załącznika nr [...] do uchwały nr [...] Rady Ministrów z dnia [...] lipca 1960 r. w sprawie bilansów materiałowych i rozdzielnictwa (M.P. Nr [...], poz. [...] ze zm.), poz. [...] załącznika nr [...] do zarządzenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...] marca 1961 r. w sprawie (...) branżowych dostaw kabli (M.P. Nr [...], poz. [...])]. W treści skargi i w oświadczeniu złożonym przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie wskazano, że 28 lutego 2003 r. na spornym gruncie istniał nasyp zajmujący pow. [...] m2 oraz kabel [...], lecz nie wiadomo, czy kabel ten był czynny. Sąd zwraca uwagę, że przesłanką zastosowania art. 37a ustawy nie jest stan techniczny elementów (budowli, urządzeń) tworzących linię kolejową. Istotne jest to, aby obiekty i urządzenia tego typu wchodziły w skład gruntów, których nabycia domaga się w tym trybie P. [...] S.A. Z dokumentacji mapowej i oświadczeń P. [...] S.A. wynika jaki przebieg w gruncie miały urządzenia do prowadzenia ruchu kolejowego ([...], [...]). Obszar "zajętości" przedmiotowego gruntu (działki nr [...]) pod linię kolejową określiła osoba mająca wiedzę specjalną – geodeta na mapie z projektem podziału wydzielenia linii kolejowej, która została przyjęta do ewidencji pzgik [...] lipca 2016 r. Wbrew temu co twierdzi skarżący przestrzenny zasięg linii kolejowej na gruncie nie może kończyć się bezpośrednio na linii istniejącego kabla [...]. Do konserwacji, napraw, czy modernizacji tego typu urządzeń niezbędna jest rezerwa terenu, aby prace tego typu przeprowadzić z użyciem niezbędnego sprzętu bezpiecznie dla otoczenia i ruchu kolejowego. Sąd zwraca uwagę, że P. [...] S.A. w toku postępowania o nabycie mienia w trybie art. 37a ustawy znacznie ograniczyły żądanie wniosku w zakresie pierwotnego przestrzennego zajęcia pod linię kolejową 28 lutego 2003 r. gruntu J. W. (z [...] m2 do [...] m2). P. [...] S.A. pominęło elementy infrastruktury kolejowej wykonane po 2003 r. w rejonie obejmującym obecną działkę nr [...], tj. rów odwadniający wybudowany w 2013 r. (pismo PKP S.A. z [...] lipca 2015 r.), przewód [...] wykonany po 2006 r.(pismo P. [...] S.A z [...] listopada 2016 r. i załączniki z k. [...] akt adm., mapa z [...] listopada 2016 r.). To, że w pismach P. [...] S.A. dołączonych do skargi jest mowa tylko o nasypie znajdującym się na części działki nr [...] nie świadczy o tym, że teren ten nie był uzbrojony w podziemne urządzenia związane z ruchem kolejowym. Z pism P. [...] S.A. z [...] sierpnia 2008 r. i [...] maja 2008 r. wynika, że skarżący chciał nabyć część sąsiedniej działki nr [...] w zamian za część działki nr [...] zajętej pod nasyp kolejowy. P. [...] S.A zaproponowało skarżącemu użytkowanie działki nr [...] w zakresie odpowiadającym części działki nr [...] zajętej pod nasyp, do czasu uregulowania stanu prawnego działki nr [...]. Skoro zatem skarżący chciał użytkować powierzchnię części działki nr [...], a nie warstwę podziemną części działki nr [...], to nieistotne były szczegółowe uzgodnienia i ustalenia dotyczące posadowienia w gruncie urządzeń [...] i [...]. Zdaniem Sądu wnioskowane przez skarżącego w piśmie z [...] października 2016 r. dowody z przesłuchania strony J. W. i z zeznań świadka (żony skarżącego A. W.) oraz dowód z oględzin i przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, co do spornej nieruchomości celem ustalenia, czy przedmiotowa działka została faktycznie zajęta na potrzeby linii kolejowej pod urządzenia kablowe, według stanu na 28 lutego 2003 r. nie miały istotnego znaczenia dla sprawy. Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że teren obejmujący działkę nr [...] był 28 lutego 2003 r. zajęty pod wybudowane elementy wchodzące w skład linii kolejowej. Skarżący nie przedstawił przeciwdowodu na to, że tego rodzaju elementy linii kolejowej (kable posadowione w spornym gruncie w 1968 r. i 1972 r. służące go prowadzenia ruchu kolejowego) zostały przed 28 lutego 2003 r. tylko zaprojektowane na mapach, czy ze spornego gruntu usunięte. Doświadczenie życiowe wskazuje, że natężenie ruchu kolejowego wzrasta z upływem czasu, a uzbrojenie linii kolejowej ma coraz szerszy zasięg przestrzenny. Poza tym trudno przyjąć rozumowanie skarżącego, że w indywidualnej sprawie administracyjnej o nabycie mienia w trybie art. 37a ustawy należałoby przeprowadzić stosunkowo kosztowne prace, mające na celu rozkopanie terenu zajętego pod linię kolejową (być może wymagające czasowego wstrzymania ruchu kolejowego), aby ustalić, że podziemne kable służące do sterowania ruchem kolejowym rzeczywiście są posadowione w tym miejscu, które wskazuje materiał mapowy, a które kwestionuje skarżący. Nie budzi wątpliwości Sądu to, że P. [...] władało spornym gruntem na długo przed 28 lutego 2003 r. P. [...] przeprowadziło na spornym terenie roboty budowlane celem posadowienia kabla [...] (1968 r.) i kabla [...] (1972 r.). Sąd zwraca uwagę, że władanie gruntem w rozumieniu art. 37a ust. 1 ustawy, to nie to samo, co posiadanie w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Sporny teren od strony linii kolejowej nie był ogrodzony przez prywatnego właściciela działki nr [...] zatem PKP S.A. miała swobodny dostęp do spornego gruntu. To, że skarżący twierdzi, że korzystał z terenu obecnej działki nr [...] nie wyklucza tego, że z tego terenu mogło korzystać 28 lutego 2003 r. P. [...] S.A. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że podnoszone w skardze zarzuty były nieskuteczne, ponieważ decyzja Wojewody [...] z [...] lutego 2017 r. spełnia wymogi z art. 37a ust. 1 i 2 ustawy w zw. z art. 96 ust. 1b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 ze zm.) – dalej zwanej "ugn" w zakresie zatwierdzenia podziału działki nr [...] oraz art. 29 ust. 1 ugn w zw. z art. 236 § 1 Kodeksu cywilnego (okres użytkowania wieczystego nie krótszy, niż czterdzieści lat) i art. 239 § 1 Kodeksu cywilnego (sposób korzystania z gruntu na cele linii kolejowej). Wobec tego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.