I SA/Wa 2223/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania D.Z. wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła D.Z. wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i nakazanie dalszej wypłaty pobieranych świadczeń. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, iż odebranie przedmiotowych świadczeń narazi jej rodzinę na niedostatek albowiem świadczenia alimentacyjne stanowią podstawę utrzymania jej dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest uzasadniony. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) - dalej ppsa - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W oparciu o cytowany przepis prawny, wskazać należy, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (vide postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2006r. w sprawie sygn. akt II FZ 167/06, nie publ.). Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż okoliczności faktyczne rozpoznawanej sprawy dają podstawy do uwzględnienia wniosku skarżącej. Jak wynika bowiem z akt sprawy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie utratą głównego źródła utrzymania skarżącej i trójki jej dzieci. Bezspornie spowoduje to istotną, negatywną zmianę w sytuacji życiowej skarżącej, uniemożliwi bowiem zaspokajanie potrzeb jej rodziny na godnym poziomie bytowania. W tych okolicznościach, w szczególności biorąc pod uwagę dobro małoletnich dzieci, które ze względu na wiek wymagają szczególnej troski i zaspokojenia wszelkich potrzeb niezbędnych do prawidłowego rozwoju, wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody rodzinie skarżącej. Jedynie marginalnie należy podkreślić, iż wynik rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wpływa na merytoryczne rozpoznanie sprawy, które nastąpi w późniejszym terminie. Mając powyższe na uwadze, na mocy przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.