I SA/Wa 224/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. T. G. pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. (data prezentaty organu) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. odmawiającą przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie ciepłych posiłków w barze. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie wskazując, że została ona złożona po upływie dwu lat od doręczenia. Organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została wysłana na adres podany przez stronę w odwołaniu. Skarżąca nie podjęła ww. przesyłki, zatem na podstawie art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego należy uznać ją, zdaniem organu, za doręczoną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została przesłana skarżącej na wskazany przez nią w odwołaniu adres w dniu 7 lutego 2014 r. jednak korespondencja nie została przez nią odebrana, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską. W rozpatrywanej sprawie zastosowanie znalazł zatem uregulowany w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 powoływanej dalej jako "kpa", tryb doręczenia, zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (§ 1 pkt 1), a zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w ww. miejscu, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (...) (§ 2). Stosownie do treści § 3 cytowanego przepisu w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Zgodnie zaś z art. 44 § 4 kpa doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W niniejszej sprawie pierwsze awizo skarżąca otrzymała w dniu 10 lutego 2014 r., o czym świadczy zamieszczona na kopercie przesyłki adnotacja "Awizowano" przy czym jednocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym [...]. Przesyłka została awizowana powtórnie w dniu 17 lutego 2014 r., a następnie zwrócona do organu w dniu 25 lutego 2014 r. Skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji T. G. nastąpiło zatem, stosownie do treści art. 44 § 4 kpa, w dniu 24 lutego 2014 r. i od tej właśnie daty rozpoczął swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, który upłynął w dniu 26 marca 2014 r. Skarga w niniejszej sprawie zostało natomiast wniesiona dopiero w dniu 7 stycznia 2016 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego podlegała odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.