I SA/Wa 2249/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) Sędzia WSA Mirosław Gdesz Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi B. O. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 398/12 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz B. O. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B. O. reprezentowany przez adwokata M. B. skargą z dnia 6 sierpnia 2013 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi miasta W. w związku z niewykonaniem przez Prezydenta miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 398/12. W swej skardze wniósł o: 1) wymierzenie Prezydentowi miasta W. grzywny w wysokości 30.000 złotych; 2) zasądzenie od Prezydenta miasta W. na rzecz skarżącego B. O. kwoty 200 złotych (dwieście) tytułem zwrotu kosztów sądowych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpił do Prezydenta miasta W. z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r., I SAB/Wa 398/12, w terminie 1 miesiąca od dnia jego otrzymania. Skarżący podniósł także, iż zarówno termin wyznaczony organowi wyrokiem, jak i termin wskazany w wezwaniu nie został dochowany. Ponadto organ nie poinformował o powodach, dla których tak się stało. Skarżący wskazał również, iż grzywna za niewykonanie wyroku ma charakter restrykcyjno-dyscyplinujący. Ustalając jej wysokość należy wziąć pod uwagę fakt, że Prezydent był zupełnie bezczynny po wyroku Sądu z dnia 28 grudnia 2012 r. i nie podjął żadnych działań. Wobec powyższego, zdaniem skarżącego, grzywna w wysokości 30 tysięcy złotych będzie adekwatną i dostatecznie motywującą organ. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżących został poinformowany, iż z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe załatwienie sprawy w terminie określonym w wyroku z dnia 28 grudnia 2012 r. Jednocześnie jako datę zakończenia postępowania wskazano dzień 31 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi miasta W. grzywny. Skarga ta została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z § 2 tego artykułu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przy czym niewykonanie wyroku w rozumieniu tego przepisu ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 grudnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 398/12 zobowiązał Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. [...] , działka nr [...] , w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 13 marca 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia 6 sierpnia 2013 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent miasta W. nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem skarżącego. Skoro zaś Prezydent. Miasta W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 28 grudnia 2012 r. sprawy nie załatwił, oznacza to, że wyroku tego nie wykonał. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi miasta W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 1000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna do przedstawionych powyżej okoliczności. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 154 § 2 P.p.s.a. Sąd ma obowiązek orzec, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu bezczynność organu po wyroku z dnia 28 grudnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 398/12 ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość postępowania oraz to, iż do dnia rozpatrzenia niniejszej skargi oczekiwanej decyzji Prezydent nie wydał. Za stanowiskiem takim przemawia również, fakt, iż organ po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu z dnia 28 grudnia 2012 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy nie podjął żadnych kroków zmierzających do załatwienia wniosku skarżącego. Ponadto dopiero zmotywowany wezwaniem skarżącego z dnia 21 czerwca 2013 r. do wykonania ww. wyroku pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. poinformował skarżącego o przyczynach zwłoki oraz o tym, iż decyzja w sprawie odszkodowania zostanie wydana w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r., którego to terminu również nie dotrzymał. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.