I SA/Wa 2253/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 14 sierpnia 2013 r. Prezydent Miasta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...], o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] (zmienionej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r.) o ustaleniu na rzecz Gminy [...] odszkodowania z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w [...], obręb [...], nr ewid. działek [...] i nr [...] z przeznaczeniem pod realizację inwestycji drogowej. Zobowiązującej jednocześnie do wypłaty odszkodowania Prezydenta Miasta [...] jako zarządcę drogi krajowej. W uzasadnieniu skargi, wskazano, że zaskarżona decyzja jest wadliwą, gdyż rodzi uprawnienia i obowiązki niemożliwe do realizacji. Wynika to z faktu, że podmiotem uprawnionym do otrzymania wynagrodzenia oraz jednocześnie zobowiązanym do jego wypłaty jest ten sam podmiot tj. Gmina [...] będąca miastem na prawach powiatu, działająca przez swój organ tj. Prezydenta Miasta [...] Jednocześnie w skardze Prezydent Miasta [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) - dalej ppsa - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W oparciu o cytowany przepis prawny, wskazać należy, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony. Po pierwsze skarżący nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podnoszone zaś w skardze zarzuty odnoszą się w istocie jedynie do zaskarżonej decyzji i będą przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy. Po drugie, że skoro wskazana w art. 61 § 3 ppsa, szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Rozstrzygnięciem takim nie jest na pewno decyzja utrzymująca w mocy decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji odszkodowawczej. Nie przyznaje ona bowiem stronie żadnych uprawnień ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków. Zaskarżona decyzja ogranicza się jedynie do stwierdzenia braku podstaw prawych do zastosowania w sprawie trybu nadzwyczajnego, jakim jest stwierdzenie nieważności innego aktu. Ta okoliczność, niezależnie od braku uzasadnienia przedmiotowego wniosku, nie zezwala również na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania jej wykonania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.