I SA/Wa 2259/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr DSZ-V.4321.3.577.2024.EM w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia: odrzucić skargę. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z 14 sierpnia 2024 r., nr DSZ-V.4321.3.577.2024.EM utrzymał w mocy decyzję Wojewody Wielkopolskiego z 31 stycznia 2024 r. nr ZZ.816.2024 w sprawie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych za okres od 1 listopada 2019 r. do 31 października 2020 r. Z akt sprawy wynika, że ww. decyzja Ministra została K. K. skutecznie doręczona w dniu 9 września 2024 r. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 października 2024 r. Pismem z 7 października 2024 r. K. K. wniosła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej w dniu 9 września 2024 r. Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął zatem w dniu 9 października 2024 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, skarga w niniejszej sprawie złożona została w placówce pocztowej w dniu 15 października 2024 r. (stempel na kopercie). Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., wobec czego podlegała odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.