I SA/Wa 226/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Joanna Skiba (spr.) WSA Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2017 r. sprawy ze skargi P. C., M. J., J. C., A. R., D. spółka jawna w G., K. K., A. S. i W. C. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2 000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta W. na rzecz P. C., M. J., J. C., A. R., D. spółka jawna w G., K. K., A. S. i W. C. sumę pieniężną w kwocie po 500 (pięćset) złotych dla każdego z nich; 4. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz P. C., M. J., J. C., A. R., D. spółka jawna w G., K. K., A. S. i W. C. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 333/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A. W. Wóycickiej, P. C., M J., J. C., A. R., D. sp. j. z siedzibą w G., K. K., A. S. i W. C. na bezczynność Prezydenta W., zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy Al. [...]" Nieruchomość w W. nr [...]", działka nr [...] - w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Skargą z 27 października 2016 r. A. W., P. C., M. J., J. C,, A, R,, D. sp. j. z siedzibą w G., K. K., A. S. i W. C. wnieśli o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 333/13. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż pismem z 13 września 2016 r. skarżący wezwali Prezydenta W. do wykonania wyroku. Podali również, że już dwukrotnie Wojewódzki Sąd Administracji w Warszawie wymierzał Prezydentowi W. grzywnę z tytułu niewykonania wyroku z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 333/13. Prezydent W., odpowiadając na skargę podał, że pismem z dnia 19 stycznia 2016 r. pełnomocnik stron został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu. W związku z powyższym organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia [...] marca 2017 r. rep. A nr [...] spadek po zmarłej [...] listopada 2016 r. A. W. nabył jej siostrzeniec P. C. ( skarżący). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie rozważyć należy kwestię dopuszczalności przedmiotowej skargi, stanowiącej zgodnie z jej treścią skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r. Tryb postępowania w tym zakresie uregulowany jest w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe oznacza, iż warunkiem złożenia skargi w trybie art. 154 §1 ppsa jest pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Jak wynika z akt sprawy, skarżący pismem z dnia 13 września 2016 r. wezwali organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r. Tym samym stwierdzić należy, iż dochowany został warunek konieczny do złożenia skargi na niewykonanie wyroku Sądu. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13, sprostowanym postanowieniem z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 3 sierpnia 2012 r. o odszkodowanie za nieruchomość, położoną w W., przy Al. [...]" Nieruchomość w W. nr [...]", działka nr [...] w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W wyroku tym Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 12 grudnia 2013 r., skoro – jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy o sygn. akt I SA/Wa 333/13 zwrotnego potwierdzenia odbioru - Prezydent. W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 12 listopada 2013 r. W zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał powyższego wniosku o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 3145/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] zł w związku z niewykonaniem wyroku tego Sądu z dnia 31 lipca 2013 r. , sygn. akt I SAB/Wa 333/13. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wyrok ten wraz z aktami sprawy Prezydent W. otrzymał w dniu 25 lutego 2015 r., co wynika z akt administracyjnych sprawy. Następnie wyrokiem z dnia 24 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 133/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] zł w związku z niewykonaniem wyroku tego Sądu z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził na rzecz skarżących sumę pieniężną w kwocie po [...] zł. Wyrok ten wraz z aktami sprawy Prezydent W. otrzymał w dniu 22 czerwca 2016 r., co wynika z akt administracyjnych sprawy Skarga o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia podjęcia niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania przez stronę do wykonania powyższego wyroku, jak też wymierzenia Prezydentowi W. z tytułu zaistniałej zwłoki w jego wykonaniu grzywny (vide wyroki z 14 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 3145/14 24 i z 24 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 133/16), organ ów zawisłej przed nim sprawy administracyjnej nie rozstrzygnął. Oznacza to, że od przeszło 3 lat i 4 miesięcy organ pozostaje przy wykonywaniu powyższego wyroku w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, w tym przede wszystkim narusza w ten sposób przepisy art. 153 p.p.s.a. i art. 286 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 12 k.p.a. Nie sposób bowiem usprawiedliwić tak znacznej zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku i to mimo wymierzenia już z tego tytułu organowi dwukrotnie grzywny li tylko skomplikowanym charakterem zawisłej przed nim sprawy administracyjnej, czy ilością analogicznych spraw rozpoznawanych przez organ. To z kolei czyni żądanie wymierzenia mu z tego tytułu kolejnej grzywny zasadnym. Uzasadnia także nałożenie nań dodatkowej sankcji w postaci przyznania skarżącym od organu określonej w sentencji wyroku sumy pieniężnej. Zważywszy na skalę przekroczenia na dzień orzekania wyznaczonego wyrokiem terminu załatwienia sprawy, jak też wymiaru uprzednio orzeczonej z tego tytułu grzywny, skład orzekający ocenił, iż adekwatną do skali owego przekroczenia będzie obecnie grzywna w wysokości [...] złotych. Sankcja ta, w powiązaniu z nałożonym na Prezydenta W. obowiązkiem wypłaty skarżącym sumy pieniężnej w wymiarze po [...] złotych, winna przy tym skłonić organ do zaniechania dalszego naruszania prawa i rozpoznania sprawy przed nim zawisłej, bez konieczności występowania przez stronę ubiegającą się o odszkodowania z kolejną przewidzianą w art. 154 p.p.s.a skargą. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 7 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-3 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800).