I SA/Wa 2262/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i M. W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę M. W.. A. W. i M. W. pismem z dnia 16 czerwca 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Skarga została podpisana przez A. W.. Z treści skargi nie wynika, by A. W. był pełnomocnikiem M. W. i również w jej imieniu wniósł skargę. Ponadto z akt sprawy nie wynika, by A. W. legitymował się pełnomocnictwem upoważniającym go do występowania w imieniu M. W. przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, M. W. pismem z dnia 21 lipca 2014 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, poprzez podpisanie skargi z dnia 16 czerwca 2014 r. lub nadesłanie podpisanego egzemplarza, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie Sądu, w związku z jego niepodjęciem w terminie, zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z upływem 6 sierpnia 2014 r. Na zarządzenia Sądu wzywające do podpisania skargi M. W. nie udzieliła odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Obligatoryjnym elementem każdego pisma jest podpis. W związku z nieuzupełnieniem braku formalnego w postaci podpisania skargi z dnia 16 czerwca 2014 r., do którego skarżąca została wezwana pismem Sądu z dnia 21 lipca 2014 r., zasadnym było odrzucenie skargi M. W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga A. W. stanowić będzie przedmiot odrębnego rozstrzygnięcia Sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.