I SA/Wa 229/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie: sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi I. W. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 765/15 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 3.000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej I. W. sumę pieniężną w kwocie 500 (pięćset) złotych; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz I. W. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. I. W. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 765/15. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] (dalej jako: organ/Prezydent) do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...]. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że pomimo upływu terminu do wykonania wyroku, organ nie wydał decyzji w kwestii odszkodowania za nieruchomość [...]. Na wniosek skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 stycznia 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 765/15 wymierzył już organowi grzywnę w wysokości 1000 zł. Pomimo skierowania do niego ponownego wezwania do wykonania wyroku z 2016 r., Prezydent. [...] w dalszym ciągu nie rozpatrzył wniosku o odszkodowanie. W związku z powyższym skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości, stwierdzenia że bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa oraz przyznania na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy wymierzonej grzywny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości [...] orzekła o uchyleniu decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] i decyzji z dnia [...] września 2013 r. nr [...] oraz przekazała sprawę do ponownego rozpoznania [...]. Decyzja ta stała się ostateczna. Postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. nr [...] Prezydent [...] zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej rozpatrzenia pozostałej części wniosku z dnia [...] października 2014 r. o odszkodowanie za część przedmiotowej nieruchomości [...], do czasu zakończenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 1948 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do części gruntu dawnej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest zasadna. Przedmiotowa skarga wniesiona została w trybie art. 154 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). Uwzględniając skargę sąd, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 19 stycznia 2016 r. zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...] maja 2016 r. ( k. 37 akt o sygn. akt I SAB/Wa 765/15) i od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg termin wyznaczony wyrokiem w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. W konsekwencji upłynął on [...] lipca 2016 r. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo ukarania już przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1587/17 grzywną w wysokości 1000 zł oraz ponownego wezwania przez stronę do wykonania powyższego wyroku pismem z [...] listopada 2018 r., organ ów zawisłej przed nim sprawy administracyjnej nie rozstrzygnął. Odnosząc się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę należy przypomnieć, że zgodnie z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Zatem fakt zawieszenia postępowania w sprawie dotyczącej odszkodowania ( nota bene do odpowiedzi na skargę nie dołączono odpisu postanowienia o zawieszeniu) nie może spowodować oddalenia skargi. Powyższe oznacza to, że od blisko dwóch i pół roku organ pozostaje przy wykonywaniu powyższego wyroku w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, w tym przede wszystkim narusza w ten sposób przepisy art. 153 p.p.s.a. i art. 286 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 12 k.p.a. To z kolei czyni zasadnym żądanie wymierzenia organowi z tytułu niewykonywania prawomocnego wyroku kolejnej grzywny w kwocie 3000 złotych. Jej wysokość uwzględnia okres zwłoki organu oraz podnoszoną przez organ okoliczność prowadzenia równoległe dwóch postępowań (o odszkodowanie i przyznanie prawa własności czasowej) dotyczących tej samej nieruchomości hipotecznej. Zasadne jest także uwzględnienie żądania przyznania skarżącej sumy pieniężnej, aczkolwiek w innej od oczekiwanej przez skarżącą wysokości. Sąd natomiast ocenił, że dla zapewnienia realizacji funkcji kompensacyjnej wystarczająca będzie w okolicznościach niniejszej sprawy kwota 500 złotych. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 7 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-3 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. art. 205 § 2 Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.