I SA/Wa 2290/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2016 r. sprawy ze skargi P.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] listopada 2015 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia P.S. na postanowienie Prezydenta [...] z [...] października 2015 r. nr [...] wyznaczające nowy termin załatwienia spraw zainicjowanych przez wnoszącego zażalenie. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej. W związku z wydanymi przez Prezydenta [...] postanowieniami i decyzjami nr nr : [...], P.S. wystąpił z szeregiem wniosków, w których domagał się: wygaszenia tych orzeczeń, wyjaśnienia wątpliwości co do ich treści oraz sprostowania zawartych w nich błędów Postanowieniem z [...] października 2015 r. Prezydent [...] wyznaczył nowy termin zakończenia postępowań wywołanych powyższymi wnioskami do dnia [...] grudnia 2015 r., wyjaśniając jednocześnie przyczyny opóźnienia w ich załatwieniu. Na postanowienie to P.S. wniósł zażalenie. Postanowieniem z [...] listopada 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność tego zażalenia. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wyjaśniło, iż po myśli art. 141 § 1 k.p.a., zażalenie na postanowienie służy wyłącznie wtedy gdy kodeks tak stanowi. Na postanowienia o wyznaczeniu dodatkowego terminu załatwienia sprawy zaś przepisy kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia nie przewidują, co oznacza, że jest ono niedopuszczalne. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] P.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu naruszenie przepisów kodeksu postepowania administracyjnego mające istotny wpływ na wyniki sprawy. W związku z czym wnosił o jego uchylenie i wymierzenie Kolegium grzywny za nieterminowe załatwienie sprawy. Poza wyżej sformułowanym zarzutem wskazywał także na naruszenie art. 24 k.p.a. w zw. z art. 27 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżanego postanowienia, bez rozpoznania wniosku skarżącego o wyłączenie poszczególnych pracowników organu, a także brak odniesienia się do wszystkich uwag, wniosków i zarzutów zawartych w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:. skarga jest niezasadna. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z [...] października 2015 r. wyznaczającego nowy termin załatwienia spraw zawisłych przed organem. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] ma charakter wyłącznie procesowy i stwierdza jedynie, że od wydanego w toku postępowania postanowienia o charakterze incydentalnym nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia. W konsekwencji oczywistym jest, że w tego rodzaju postanowieniu organ nie odnosił się i nie mógł odnosić do merytorycznych zarzutów i wniosków sformułowanych w zażaleniu. Te wszak mogłyby być przedmiotem rozważań, gdyby sam środek prawny był dopuszczalny. Tymczasem jak zasadnie zauważył organ odwoławczy od postanowienia, którego treścią było wyznaczenie nowego dodatkowego terminu zakończenia postępowania (tu postępowań) tego rodzaju środek nie służy, gdyż obowiązujące przepisy procedury administracyjnej go nie przewidują. Zgodnie zaś z art. 141 k.p.a., zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie jedynie wówczas, gdy kodeks tak stanowi. Wyjaśnić przy tym należy, że wydane na podstawie art. 123 § 1 k.p.a. postanowienie Prezydenta m.st. Warszawy stanowi jedynie prawną formę realizacji przewidzianego w art. 36 § 1 k.p.a. obowiązku powiadomienia strony o przyczynach niedotrzymania przez organ administracji publicznej określonego w procedurze administracyjnej terminu zakończenia postępowania z podaniem przyczyny zwłoki i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Jest więc wyłącznie niepodlegającą zaskarżeniu sformalizowaną czynnością procesową organu podjętą w toku postępowania administracyjnego. Skoro zatem obowiązujące w dacie wydawania zaskarżonego postanowienie przepisy procedury administracyjnej nie przewidują samoistnego środka zaskarżenia w postaci zażalenia postanowień o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, to taka sytuacja obliguje organ odwoławczy do wydania w oparciu o art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. postanowienia o niedopuszczalności zażalenia. Nie dysponuje on bowiem w tym względzie uznaniem administracyjnym. W tym stanie rzeczy nie można zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...], iż podejmując tej treści postanowienie w sposób wadliwy zastosował ww. przepisy lub dopuścił się innego naruszenia prawa skutkującego koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. Podniesiony zatem w tym kontekście zarzut "naruszenia kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na ostateczny wynika sprawy", nie znajduje jakichkolwiek usprawiedliwionych podstaw. Z kolei zarzut naruszenia art. 24 k.p.a. w zw. z art. 27 k.p.a., do jakiego miało dojść w efekcie nierozpoznania przez Kolegium wniosku o wyłączenie od rozpoznawania sprawy członków tego organu, jest o tyle niezrozumiały, że na etapie wnoszenia zażalenia, ani przed wydaniem kwestionowanego postanowienia, tego rodzaju żądanie w sprawie nie zostało przez skarżącego sformułowane. Podnoszona natomiast w skardze ewentualna przewlekłość rozpoznawania zażalenia i związane z tym żądanie wymierzenia Kolegium grzywny wykracza poza granice rozpoznawanej sprawy wyznaczonej zaskarżonym aktem i nie może być przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu. Zwalczanie stanu bezczynności, czy też przewlekłości prowadzonego postępowania służy bowiem odrębna skarga, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło natomiast na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie.