I SA/Wa 2292/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi i do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2292/14, odrzucił skargę M. Z. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty. Powodem odrzucenia skargi było niewykonanie przez skarżącego wezwania z dnia [...] lipca 2014 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi oraz zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I z dnia 17 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi T S. w dniu 28 października 2014 r. W dniu 31 października 2014 r. adwokat T. S., działający w imieniu M. Z., złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednocześnie z wnioskiem złożył wymagane dwa odpisy skargi oraz uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł. Podniósł, że sprawę skarżącego prowadzi od 2012 r. Wezwanie do uiszczenia wpisu adwokat T. S. odebrał osobiście w dniu [...] lipca 2014 r. w trakcie wyjazdu na urlop wypoczynkowy. Doręczyciel zastał ww. w momencie wychodzenia z domu, gdzie znajduje się siedziba kancelarii. Adwokat T. S. wskazał, iż pismo włożył do bagażu i pozostawił tam do dnia 28 października 2014 r., kiedy to po otrzymaniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi i po przejrzeniu akt sądowych stwierdził odbiór opisanej przesyłki. W tej sytuacji nieuiszczenie wpisu sądowego i nieusunięcie braków formalnych skargi nastąpiło bez winy skarżącego, a przedstawione okoliczności uzasadniają zasadność powyższego wniosku o przywrócenie terminu. Pismem z dnia 7 listopada 2014 r. skarżący poinformował Sąd o wypowiedzeniu w dniu 7 listopada 2014 r. pełnomocnictwa adwokatowi T. S. z powodu niedopełnienia spraw formalnych przez wyjątkowo niesumienne i nieodpowiedzialne działanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowym można wskazać następujące przykłady okoliczności faktycznych, które nie uzasadniają braku winy w uchybieniu terminu np. dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA/Wa 1329/01, niepubl.), nieznajomość prawa (wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r. sygn. akt I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127), przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki (postanowienie WSA w warszawie z dnia 14 stycznia 2004 r., sygn. akt III SA 2384/03, niepubl.) niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), zwolnienie lekarskie od pracy (wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., sygn. akt III SA 1243/97, LEX nr 36 902), oczekiwanie na poradę radcy prawnego (wyrok NSA z dnia 26 listopada 1997 r. sygn. akt I SA/Lu 1219/96), zawinienie pełnomocnika strony w uchybieniu terminu (post. NSA z dnia 4 czerwca 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 3122/02, niepubl.). Z treści wniosku adwokata T. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i do uzupełnienia braków formalnych skargi wynika, że o uchybieniu terminu do dokonania ww. czynności dowiedział się z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2292/14, w przedmiocie odrzucenia skargi. Odpis wskazanego postanowienia został mu doręczony w dniu 28 października 2014 r., a zatem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi i do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tej sytuacji wniosek złożony w dniu 31 października 2014 r. o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności wniesiony został w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednakże strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Fakt umieszczenia przesyłki sądowej w dniu 24 lipca 2014 r. przez pełnomocnika skarżącego w bagażu i odszukanie jej dopiero w październiku 2014 r., po otrzymaniu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi, nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy. Zdaniem Sądu powołane uzasadnienie wniosku nie daje podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Wobec czego brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.