I SA/Wa 2292/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia L. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 2292/15 w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 2292/15 starszy referendarz sądowy przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. S. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług oraz kwotę 34 zł tytułem zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków, łącznie kwotę 329,20 zł w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. Po rozpoznaniu sprzeciwu od powyższego orzeczenia postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 2292/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego. Zażalenie na ww. postanowienie z dnia 11 sierpnia 2016 r. wniosła L. R., reprezentowana przez radcę prawnego K. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej z wyłączeniem art. 185 § 2. Jednocześnie na podstawie art. 178 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Z kolei art. 260 § 2 P.p.s.a. w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Wobec powyższych regulacji na postanowienie o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zażalenie nie przysługuje, chyba, że strona nie wnosi skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy skoro L. R. wniosła skargę kasacyjną w dniu 18 sierpnia 2016 r. k. 93 i nast. akt sądowych), to rozpatrywane zażalenie - jako niedopuszczalne - podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.