I SA/Wa 2300/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi. H. H. pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] odmawiające jej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie niezasadności podwyżki opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania udziału w nieruchomości związanego z prawem własności lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym przy ul. [...]. We wniosku wyjaśniła, że w związku z pobytem za granicą oraz pogorszeniem stanu zdrowia nie była w stanie odpowiedzieć na czas na zaskarżone postanowienie. Wskazała ponadto, że podczas ostatniej wizyty jej syna w Urzędzie Dzielnicy [...] w dniu [...] czerwca 2014 r. dowiedzieli się, że aktualnie naliczone są maksymalne kwoty z tytułu wieczystego użytkowania za lata 2011, 2012, 2013, 2014 wraz z odsetkami na łączną kwotę ponad [...] pln mimo opłacania rocznych składek w wysokości przed podwyżką. Na potwierdzenie pobytu za granicą załączyła zaświadczenie lekarza onkologa z Instytutu Hematologii i Onkologii w [...] w [...], że od 1998 r. jest pacjentem instytutu. Ponadto przy piśmie procesowym z dnia 17 września 2014 r. (nadesłanym na wezwanie Sądu) pełnomocnik do doręczeń D. A. nadesłał oświadczenie Dyrektora Instytutu [...] w [...] z którego wynika, że H. H. jest pracownikiem tego instytutu i od 2009 r. przebywała poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako "ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W tym miejscu wyjaśnić wypada, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić, zatem jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W okolicznościach niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przede wszystkim wskazać należy, że jak podkreśla sama skarżąca i jak wynika z przedstawionego przez nią oświadczenia Dyrektora Instytutu [...], w którym jest zatrudniona, przebywa ona poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej już od lat. Okoliczność ta zatem nie była zdarzeniem nagłym, którego strona nie mogła przewidzieć. Tym bardziej, że już na etapie postępowania administracyjnego uchybiła ona terminowi właśnie z uwagi na to, że przebywa na stałe za granicą. Wiedząc więc, że toczy się postępowanie w jej sprawie, powinna dołożyć należytej staranności przy załatwianiu swoich spraw i wskazać adres pod którym przebywa za granicą lub ustanowić pełnomocnika do doręczeń w kraju. Czynności tej jednak skarżąca dokonała dopiero składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu. W tej sytuacji nie sposób uznać, aby niewskazanie przez stronę jej aktualnego adresu było uchybieniem umożliwiającym przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uchybienie to, zdaniem Sądu, spowodowane było nienależytą starannością strony, której nie sposób przypisać wyjątkowego charakteru oraz trudnej do usunięcia przeszkody. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że strona skarżąca, nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy, Sąd działając na podstawie art. 86 i 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.