I SA/Wa 2312/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na pismo Prezydenta [...] z dnia 22 października 2018 r. w przedmiocie nabycia nieruchomości w drodze bezprzetargowej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2.zwrócić skarżącemu J.M. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem dnia 26 listopada 2018 r. J. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Prezydenta [...] z dnia [...]października 2018 r., nr [...] stanowiące odpowiedź na pismo J. M. z dnia 3 listopada 2017 r. w przedmiocie nabycia w drodze bezprzetargowej, na podstawie art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r. poz. 121 ze zm.), zabudowanego warsztatem samochodowym gruntu o pow. [...] m² położonego przy ul. [...], stanowiącego część działki ew. nr [...] o pow. [...] m² z obrębu [...] oraz działkę ew. nr [...] o pow. [...] m2 z obrębu [...], uregulowanych w KW Nr [...], objętego umową dzierżawy Nr [...] z dnia [...] października 2002 r. zawartą na okres 25 lat. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości następuje na podstawie przepisów praw cywilnego, a nie prawa administracyjnego. Z tych samych powodów organ uznał, że przedmiotowa sprawa nie należy, wbrew twierdzeniom skarżącego, do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm, dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie Sygn. akt I SA/Wa 2312/18 w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tak wyznaczonym zakresie kognicji sądów administracyjnych nie mieści się pismo organu wystosowane w odpowiedzi na pismo obywatela. Nie jest ono bowiem, w ocenie Sądu aktem (decyzją, postanowieniem) lub czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy. W szczególności nie jest ono aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Powołane w tym przepisie czynności cechują się bowiem tym, że mimo, iż nie stanowią decyzji lub postanowienia mają one charakter publicznoprawny i są podejmowane w sprawach indywidualnych. Muszą one więc dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa i mieć charakter władczy. Kontrola sądu administracyjnego dotyczy bowiem tylko konkretnej Sygn. akt I SA/Wa 2312/18 formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności. Tymczasem kwestionowane przez skarżącego pismo ma wyłącznie charakter informacyjny i stanowi odpowiedź organu na pismo strony z dnia 3 listopada 2017 r. dotyczące nabycia opisanej na wstępie nieruchomości w trybie bezprzetargowym, na mocy art. 37 ust. 3 i 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nie rozstrzygało ono o prawach i obowiązkach skarżącego, lecz wyjaśniało mu obowiązujące przepisy prawa w zakresie zbywania nieruchomości. Dopiero bowiem nabycie przez niego nieruchomości oddziaływałoby na sferę praw skarżącego. Wobec czego ww. pismo Prezydenta [...] zostało przekazane skarżącemu jedynie jako informacja i nie mieści się w katalogu aktów i czynności, o których mowa w powołanym wyżej art. 3 p.p.s.a., a tym samym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tego względu skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji