I SA/Wa 2320/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-10-26

Skład orzekający: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a podnoszone okoliczności (stan zdrowia, pomoc pełnomocnika) nie uzasadniają braku winy?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Podnoszone przez skarżącego okoliczności, takie jak stan zdrowia czy kwestia pełnomocnika, nie spełniały wymogów określonych w art. 86 i 87 PPSA, które wymagają wykazania szczególnej staranności i braku możliwości przezwyciężenia przeszkody nawet przy zachowaniu maksymalnego wysiłku.
Stan faktyczny
Skarżący W. L. złożył skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu braków formalnych. Następnie skarżący złożył wnioski o przywrócenie terminu do uzupełnienia tych braków, powołując się na chorobę i problemy z pełnomocnikiem. Sąd rozpatrywał wniosek o przywrócenie terminu do przedłożenia odpisów skargi.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W. L. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...] kwietnia 2012 r., odrzucił skargę W. L. na postanowienie Ministra Infrastruktury z [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Jak wynika z akt sprawy skarżący pismami z [...] czerwca 2012 r. i [...] lipca 2012 r. wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z [...] listopada 2011 r. Z treści ww. pism wynika, że już w piśmie z [...] maja 2012 r. skarżący wnosił o przywrócenie terminu do przedłożenia [...] odpisów skargi. Do wniosku o przywróceniu terminu W. L. załączył [...] odpisów skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest obłożnie chory ([...], które stanowi niebezpieczeństwo nagłego pogorszenia się stanu zdrowia) i nie miał go kto wyręczyć w dokonaniu czynności, której uchybił, zaś jego pełnomocnik notarialny T. F. nie posiada odpowiedniego przygotowania w zakresie prawa, stąd uchybienie w uczynieniu zadość wezwaniu z [...] grudnia 2011 r. o przesłanie [...] odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływana dalej jako "p.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z powyższym, jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., LEX nr 55832; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że W. L. nie uprawdopodobnił, że dochował należytej staranności i dbałości o swoje interesy. Zdaniem Sądu we wniosku skarżący nie wskazał na żadne zdarzenie nagłe, które usprawiedliwiałoby brak winy. Z akt sprawy nie wynika też, że stan zdrowia skarżącego uległ w tym czasie pogorszeniu. O powyższym świadczy chociażby ilość pism składanych przez skarżącego w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu zły stan zdrowia czy podeszły wiek nie są okolicznościami usprawiedliwiającymi brak winy, a wręcz "dolegliwości" te mają charakter trwały; długotrwała przewlekła choroba tylko wyjątkowo może uzasadniać brak winy strony w niedotrzymaniu terminu, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Zaznaczyć bowiem należy, że w dniu [...] grudnia 2011 r. do skarżącego Sąd wystosował dwa wezwania, tj. o nadesłanie [...] odpisów skargi oraz o przesłanie wypełnionego urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy. Oba wezwania opatrzone były terminem 7-dniowym. Na wezwanie o urzędowy formularz skarżący w terminie udzielił odpowiedzi i nadesłał stosowny dokument. W związku z powyższym Sąd nie dał wiary, że uchybienie terminu do przedłożenia [...] odpisów skargi nastąpiło z uwagi na pogorszenie stanu zdrowia skarżącego. Nieprawdą jest również, iż winę za niedokonanie czynności w terminie ponosi T. F., jak twierdzi skarżący – jego pełnomocnik notarialny, gdyż w niniejszej sprawie – do czasu ustanowienia pełnomocnika z urzędu – skarżący występował samodzielnie, a jedynie jako adres do korespondencji wskazał adres T. F. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do przedłożenia odpisów skargi, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a., bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których nie był w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi określonemu w art. 49 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło