I SA/Wa 2325/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. K. M. pismem z dnia 3 czerwca 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Pismem z dnia 4 lipca 2014 r., przekazanym do Sądu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wraz z odpowiedzią na skargę, K. M. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie zachodzą wymienione okoliczności. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.