I SA/Wa 2335/19

WyrokWSA w Warszawie2019-11-08

Skład orzekający: Małgorzata Boniecka – Płaczkowska, Dariusz Chaciński, Magdalena Durzyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w wykonaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 227/15, i czy ta bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezydent W. dopuścił się bezczynności w wykonaniu prawomocnego wyroku, ponieważ w terminie wyznaczonym przez sąd nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie, a postanowienie o zawieszeniu postępowania wydał dopiero po wniesieniu skargi. W związku z tym, sąd wymierzył Prezydentowi W. grzywnę, stwierdził rażące naruszenie prawa przez bezczynność oraz przyznał skarżącym sumy pieniężne.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku WSA z 9 lipca 2015 r., który zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie czterech miesięcy. Pomimo upływu terminu i wcześniejszych grzywien wymierzanych przez sąd w podobnych sprawach, organ nadal pozostawał bezczynny. Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując na podjęte czynności i zawieszenie postępowania z urzędu. Skarżący domagali się wymierzenia grzywny, stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, przyznania sum pieniężnych oraz zwrotu kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
1. Wymierzono Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] złotych. 2. Stwierdzono, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. 3. Przyznano na rzecz skarżących sumy pieniężne w kwotach po [...] złotych. 4. Zasądzono od Prezydenta W. na rzecz skarżących kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Chaciński sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. L., J. L., W. L. i M. L. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt SAB/Wa 227/15 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje na rzecz skarżących M. L., J. L., W. L. i M. L. od Prezydenta W. sumy pieniężne w kwotach po [...] ([...]) złotych; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M. L., J. L., W. L. i M. L. solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. L., J. L., W. L. i M. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku tego Sądu z 9 lipca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 227/15. Wyrokiem z 9 lipca 2015 r. Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku M. L., J. L., W. L. i M. L. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., w rejonie [...] i ulicy [...], w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku). Skarżący wnieśli o wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł oraz o orzeczenie rażącego naruszenia prawa w związku z brakiem wydania decyzji i niewykonaniem wyroku. Ponadto, wnieśli o przyznanie od Prezydenta W. na rzecz każdego z nich sum pieniężnych w wysokości [...] zł oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. Skarżący wnieśli o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi podali, że wyrokiem z 9 lipca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 227/15 Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość, w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta zostały zwrócone do organu 16 września 2015 r., a zatem termin na wykonanie wyroku upłynął 16 stycznia 2016 r. Skarżący wskazali, że trzykrotnie Sąd w wyrokach z : z 16 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 533/16; 2 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 503/17 oraz 24 października 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 415/18 wymierzał Prezydentowi W. grzywny z tytułu niewykonania wyroku z 9 lipca 2015 r. oraz stwierdzał, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, w wyroku z 24 października 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 415/18 Sąd przyznał na rzecz skarżących sumy pieniężnej po [...] zł. Pomimo wydanych wyroków Prezydent W. nadal pozostaje bezczynny, a wniosek o odszkodowanie za nieruchomość jest nadal nierozpoznany. Wskazali, że pismem z 3 października 2019 r. wezwali organ do wykonania wyroku, jednak do dnia wniesienia skargi wyrok nie został wykonany. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w toku postępowania podjął szereg czynności celem prawidłowego rozstrzygnięcia pod względem merytorycznym sprawy oraz poinformował o przewidywanym terminie jej rozpoznania oraz przyczynach zwłoki. Podał, że postanowieniem z [...] października 2019 r., nr [...] zawiesił z urzędu postępowanie o odszkodowanie do czasu prawomocnego zakończonego postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do ww. nieruchomości. Organ dodał, że bezpodstawne jest twierdzenie o rażącej bezczynności w sytuacji bierności stron. Wskazał, że strony nie odpowiedziały na wezwanie do nadesłania dokumentów stwierdzających nabycie spadku po C. S. z d. Z. oraz Z. Z. z d. C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje : Skarga, w zakresie w jakim zarzuca Prezydentowi W. bezczynność w wykonaniu prawomocnego wyroku tutejszego Sądu jest zasadna, co skutkować musi wymierzeniem organowi grzywny określonej w sentencji, jak też oceny charakteru zaistniałej zwłoki. Skarga została złożona w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a." Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 P.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 P.p.s.a.). Uwzględniając skargę Sąd, stosownie do treści art. 154 § 7 P.p.s.a., może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przy czym w myśl art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Tym bardziej nie może stanowić podstawy oddalenia skargi fakt zawieszenia postępowania, a więc podjęcia aktu wpadkowego, który tego postępowania nie kończy. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 9 lipca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 227/15 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z 13 grudnia 2010 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., w rejonie [...] i ulicy [...], w terminie czterech miesięcy od zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do organu 16 września 2015 r.(data stempla wpływu akt do organu) i od tej daty rozpoczął bieg termin wyznaczony wyrokiem, w jakim sprawa powinna być rozpoznana. W konsekwencji termin ten upłynął 16 stycznia 2016 r. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia wydania wyroku, Prezydent W. sprawy nie rozpoznał. Natomiast postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego skutkujące wstrzymaniem biegu terminów określonych w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 103 k.p.a.) podjął dopiero [...] października 2019 r., a zatem już po wniesieniu niniejszej skargi. Zaznaczyć należy, że okoliczności które uzasadniały zawieszenie postępowania, tj. prowadzone równolegle postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do ww. nieruchomości, istniały już w dacie wydawania wyroku ze skargi na bezczynność. W wyroku z 9 lipca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 227/15 Sąd wskazał na toczące się postępowanie z wniosku F. L. złożonego w trybie art. 7 dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Sąd stwierdził, że jeżeli organ doszedł do przekonania, iż niezbędnym jest w pierwszej kolejności zakończenie innego postępowania dotyczącego ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu objętego wnioskiem o odszkodowanie, to organ powinien podjąć stosowne czynności przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego, nie narażając się na zarzut bezczynności w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o odszkodowanie. Jednak Prezydent W. postępowanie w sprawie o odszkodowanie zawiesił dopiero postanowieniem z [...] października 2019 r. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem ze skargi na bezczynność sprawy nie załatwił, ani nie podjął wówczas aktu przerywającego bieg terminów - to wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zgodzić się bowiem należy ze skarżącymi, że niewykonywanie wyroków sądów godzi w samą istotę zasady praworządności, którą organy administracji publicznej są bezwzględnie związane (art. 7 Konstytucji RP, art. 6 k.p.a.) i w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. Biorąc pod uwagę znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem z 9 lipca 2015 r. terminu na załatwienie sprawy oraz okoliczność, że skarżący już po raz czwarty występują z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Sąd uznał, że grzywna w wysokości [...] zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Zaznaczyć należy, że w dacie wnoszenia skargi, jak i na dzień wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania ([...] października 2019 r.) termin wyznaczony wyrokiem został przekroczony o ponad trzy lata i 9 miesięcy. Należy podzielić stanowisko Prezydenta W., że postępowania dekretowe wyprzedza postępowanie odszkodowawcze, a tym samym do czasu jego zakończenia istnieje obiektywna przeszkoda uniemożliwiającą procedowanie w sprawie odszkodowawczej. Jednakże te okoliczności nie uwalniają organu od zarzutu niewykonania wyroku w sytuacji, gdy postępowanie zostało zawieszone po wniesieniu skargi. Mając na uwadze znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem terminu oraz okoliczność, że skarżący już po raz czwarty występują ze skargą na niewykonanie wyroku z 9 lipca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 227/15 Sąd uznał, że bezczynność organu po ww. wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W tej sytuacji za zasadne Sąd uznał żądanie skarżących przyznania sumy pieniężnej, aczkolwiek w innej od oczekiwanej przez nich wysokości. Wskazać należy, że ten środek prawny nie ma charakteru stricte odszkodowawczego, ale stanowi swego rodzaju zadośćuczynienie za krzywdę jaką strona poniosła wskutek wadliwie działającej administracji publicznej. Mając zatem na uwadze ową kompensacyjną, a nie odszkodowawczą, funkcję tego środka prawnego, Sąd uznał za wystarczający jego wymiar w kwotach po [...] złotych na rzecz każdego ze skarżących. Suma wynikających z tego tytułu obciążeń finansowych organu ([...] zł), w połączeniu z ustaloną wyrokiem grzywną ([...] zł) stanowi adekwatną dolegliwość za niewykonanie wyroku. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. 2 P.p.s.a. orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. Na podstawie art. 154 § 7 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 3 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt 4 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło