I SA/Wa 2337/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] października 2012 r. S.W. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2004 r. o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że uchybienie terminu do zaskarżenia postanowienia wynika z faktu, że nie przebywał w miejscu zamieszkania. Wskazał poza tym, że powrócił do miejsca zamieszkania po dłuższej nieobecności w czwartek [...] października 2012 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni, dokumentów potwierdzających jego nieobecność w miejscu zamieszkania w terminie od sierpnia 2012 r. do [...] października 2012 r. oraz wyjaśnienie przyczyn niemożności skontaktowania się z nim przez jego matkę, która odebrała w jego imieniu zaskarżoną decyzję. W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że z przyczyn od niego niezależnych czas od początku sierpnia do [...] października 2012 r. spędził w S. Fakt ten może potwierdzić jego teściowa L.J., którą w tym okresie odwiedzał raz na tydzień przywożąc jej zakupy. Wyjaśnił ponadto, że osoba która odebrała w jego imieniu zaskarżoną decyzję nie mogła się z nim skontaktować ponieważ posiadała nieaktualny numer jego telefonu. Natomiast wyjeżdżając nie podał adresu pod którym będzie przebywał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływana dalej: "ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu – S.W. nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...]. Przede wszystkim skarżący nie wykazał aby faktycznie nie przebywał w miejscu zamieszkania we wskazanym przez niego terminie. Podniesiona przez niego okoliczność, że raz w tygodniu widywała go teściowa, nie jest, zdaniem Sądu, okolicznością uwiarygodniającą jego stały pobyt w S. Wskazać ponadto należy, że skarżący nie wykazał się należytą starannością w dbaniu o swoje interesy. Trudno bowiem wyobrazić sobie sytuację, w której osoba będącą stroną postępowania prowadzonego przez organ administracji, wyjeżdża z miejsca zamieszkania na tak długi okres bez wskazania adresu pod którym będzie przebywała oraz bez pozostawania w kontakcie z bliskimi zamieszkującymi wraz z nim (w tym przypadku matka). Zdaniem Sądu jest to oczywiste zaniedbanie skarżącego wynikające z jego winy. Tym samym, w ocenie Sądu, brak jest usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 ppsa postanowił jak w sentencji.