I SA/Wa 2348/11
WyrokWSA w Warszawie2012-05-25
Skład orzekający: Gabriela Nowak, Emilia Lewandowska, Dariusz Pirogowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności może zostać utrzymana w mocy pomimo uchylenia decyzji organu pierwszej instancji dotyczącej opłaty i bonifikaty?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ odwoławczy słusznie uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości z powodu błędnego ustalenia opłaty i zastosowania bonifikaty. Organ odwoławczy nie miał kompetencji do rozstrzygania o obniżkach opłaty przewidzianych w art. 4 ust. 10 ustawy o przekształceniu, co należy do organu pierwszej instancji. W związku z tym sprawa powinna zostać przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.Stan faktyczny
Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta W. dotyczącą przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w Warszawie, wskazując na błędne zastosowanie bonifikaty i nieprawidłowe ustalenie opłaty. Organ I instancji zobowiązał do zapłaty części opłaty na rzecz Zarządu Mienia Skarbu Państwa oraz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, a także przyznał bonifikatę, której zastosowanie zostało zakwestionowane. Skarżący zaskarżyli decyzję Wojewody, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy o przekształceniu i zarządzenia wojewody.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2012 r. sprawy ze skargi D.Z., M.Z., M.G., M.F., S.F., M.O., R.O., J.S., H.S., L.P., H.P., Z.C., L.C., G.S., S.S., M.C., W.C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę.
Wojewoda [...], decyzją z [...] października 2011 r. nr [...], uchylił decyzję Prezydenta W. z [...] maja 2011 r. nr [...] orzekającą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, z obrębu [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że opłata z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości została określona na kwotę [...] zł zaś bonifikata od tej opłaty na kwotę [...] zł.
Z należnej opłaty w wysokości [...] zł organ I instancji zobowiązał do opłacenia na rzecz Zarządu Mienia Skarbu Państwa kwotę [...] zł oraz na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej kwotę [...] zł. Objęta decyzją nieruchomość stanowi własność Skarbu Państwa i znajduje się w zasobie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Organ odwoławczy uznał, że nie było w sprawie podstaw prawnych do zastosowania bonifikaty określonej w zarządzeniu nr [...] Wojewody [...] z [...] lutego 2010 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikaty, zmienionego zarządzeniem
nr [...] z [...] czerwca 2010 r., gdyż nieruchomość nie spełnia warunku określonego w §1 ust. 2 zarządzenia, ponieważ podlega działaniu ustawy z 22 czerwca 1995 r.
o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Opłata z tytułu przekształcenia winna być uiszczona na rzecz dotychczasowego właściciela, co zdaniem organu wynika z treści art. 4 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Dotychczasowym właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest Skarb Państwa, którego uprawnienia wykonuje na zasadzie wyłączności Wojskowa Agencja Mieszkaniowa. Całość należnej opłaty winna być uiszczona na rachunek Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zaś Prezydentowi W., wykonującemu zadanie z zakresu administracji rządowej przysługuje jedynie roszczenie o zapłatę 25% środków uzyskanych przez Wojskową Agencję Mieszkaniową, na co wskazuje dokonana przez organ odwoławczy interpretacja przepisu art.4 ust.14 ustawy o przekształcaniu oraz art. 234 ust. 3 ustawy
o gospodarce nieruchomościami. Organ odwoławczy zalecił także by przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ I instancji miał na uwadze treść ustawy z 28 lipca 2011 r.
o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych inny ustaw nowelizującą ustawę przekształceniową.
Skargę na decyzję Wojewody [...] wnieśli: D.Z., M.Z., M.G., M.F., S.F., M.O., R.O., J.S., H.S., L.P., H.P., Z.C., L.C., G.S., S.S., M.C. i W.C.. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucili:
1) naruszenie art. 138 § 2 kpa, przez nieprawidłowe zastosowanie,
2) naruszenie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości,
3) naruszenie art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. przez wadliwe zastosowanie § 2.1 i ust. 2 Zarządzenia nr [...] Wojewody [...] z [...] lutego 2010 r. zamiast art. 4 ust. 10 ustawy, mającego zastosowanie w stanie faktycznym sprawy, zgodnie z §2 ust. 1 zdanie ostatnie tego zarządzenia.
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi odwoławczemu celem ponownego rozpatrzenia i wydania decyzji orzekającej co do istoty.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie
i podtrzymał stanowisko wyrażone w zakwestionowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Zaskarżoną decyzję Wojewoda [...] uchylił decyzją organu I instancji
w całości. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że powodem takiego rozstrzygnięcia było błędne zastosowanie przez organ I instancji przepisów o bonifikacie od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności oraz błędne orzeczenie o obowiązku uiszczenia części opłaty również na rzecz Prezydenta W., a nie w całości na rzecz dotychczasowego właściciela – Skarbu Państwa, którego uprawnienia wykonuje w stosunku do przedmiotowej nieruchomości Wojskowa Agencja Mieszkaniowa. Organ odwoławczy ani nie zakwestionował kompetencji Prezydenta W.- wykonującego zadania starosty do wydania decyzji przeszktałceniowej jak również nie zakwestionował spełnienia przez ubiegających się o przekształcenie prawa użytkowania warunków do uzyskania przekształcenia jak i samego przekształcenia. Uchylenie całej decyzji wynika z tego, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459, ze zm.)
w decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, czyli decyzji o przekształceniu, właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Tak więc orzekając o przekształceniu organ obowiązany jest jednocześnie
w tej decyzji ustalić opłatę z tytułu przekształcenia. Jeżeli ustalenie opłaty nastąpiło wadliwie to nie może być uchylona decyzja tylko w części orzekającej o opłacie, gdyż
w sytuacji, gdy przekształcenie jest odpłatne nie może być orzeczone ostatecznie bez orzeczenia o opłacie. Niezasadny jest więc zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 ustawy przekształceniowej.
Słusznie Wojewoda [...] zakwestionował zastosowanie w tej sprawie bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia. Organ I instancji zastosował bonifikatę na zasadach określonych przepisami zarządzenia Nr [...] Wojewody [...] z [...] lutego 2010 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa w prawo własności oraz wysokości stawek procentowych bonifikat, zmienionego zarządzeniem Nr [...] Wojewody [...] z [...] czerwca 2010 r. Zgodnie z treścią §1 ust. 2 zarządzenia bonifikata może być udzielona, jeżeli nieruchomość jest zabudowana na cele mieszkaniowe, albo wykorzystywana lub przeznaczona na tego rodzaju zabudowę, w stosunku do której prawo własności Skarbu Państwa wykonuje starosta lub prezydent miasta na prawach powiatu. W sprawie jest bezsporne, że prawo własności Skarbu Państwa przekształcanej nieruchomości wykonuje Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, a zatem bonifikata uregulowana powołanym zarządzeniem do tej nieruchomości nie może być zastosowana. Zarzut skargi wadliwego zastosowania tego przepisu zarządzenia jest więc nieuzasadniony
i nie doszło do naruszenia art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o przekształcaniu. Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 4 ust. 10 ustawy o przekształcaniu przez jego niezastosowanie. W ocenie skarżących, w stanie faktycznym sprawy, organ winien ten przepis zastosować. Przepis ten stanowi, że w odniesieniu do nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków opłatę z tytułu przekształcenia obniża się o 50%. Organ I instancji w ogóle kwestią obniżenia opłaty przewidzianego w art. 4 ust. 10 się nie zajmował gdyż zastosował, wadliwie, bonifikatę przewidzianą przepisami prawa miejscowego. Decyzja organu I instancji nie odnosi się do tej obniżki opłaty i organ odwoławczy nie miał kompetencji do orzekania w przedmiocie obniżenia opłaty przewidzianej w art. 4 ust. 10, gdyż należy to do organu
I instancji. W sytuacji, gdy organ odwoławczy zakwestionował prawidłowość zastosowania przez organ I instancji bonifikaty to rzeczą organu I instancji jest rozstrzygnięcie, czy z tytułu przekształcenia przedmiotowej nieruchomości przysługują jakieś inne bonifikaty lub obniżki, w tym i obniżki uregulowane w art. 4 ust. 10. Orzeczenie w tym przedmiocie, na obecnym etapie postępowania, przez organ odwoławczy naruszyłoby zasadę dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 kpa. Z uwagi na upływ czasu od sporządzenia w tej sprawie operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego dla właściwego ustalenia opłaty należnej z tytułu przekształcenia koniecznym będzie sporządzenie nowego operatu szacunkowego. Przeprowadzenie tego dowodu również przekracza kompetencje organu odwoławczego, co uzasadnia uchylenie przez ten organ decyzji organu I instancji
i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Zarzut skargi naruszenia art. 138 § 2 kpa jest więc także nieuzasadniony.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo
o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło