I SA/Wa 2349/14

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. znak : [...] w przedmiocie : odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia : przyznać E. R. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 22 października 2014 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielne prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł, dodatku pielęgnacyjnego w wysokości [...] zł, co łącznie stanowi kwotę w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że czasami otrzymuje także pomoc z opieki społecznej w różnej wysokości do kwoty [...] zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że mieszka w mieszkaniu, którego nie jest właścicielem, gdzie czynsz wynosi [...] zł miesięcznie. Dodała, że ze względu na cenę leków ponad [...] zł miesięcznie, które powinna przyjmować nie wykupuje wszystkich. Zaznaczyła, że brakuje jej środków finansowych na zakup żywności. Wnioskodawczyni dołączyła do akt sprawy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2014 r. o podwyższeniu renty oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. o przyznaniu wnioskodawczyni świadczenia w formie zasiłku celowego na zakup żywności w miesiącu czerwcu 2014 r. w kwocie [...] zł. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni posiada zadłużenie z tytułu opłat bieżących za użytkowanie lokalu, a stan zaległości na dzień [...] lipca 2014 r. wynosi [...] zł. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Sytuacja majątkowa wnioskodawczyni jest na tyle trudna, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawczyni zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.